☸ غزل بخوانیم به آن تنهاییِ بی‌انتهای ابتدا بگذار برگردم!به آن ژرفِ تهی از حرف و ت

☸ غزل بخوانیم به آن تنهاییِ بی‌انتهای ابتدا بگذار برگردم!به آن ژرفِ تهی از حرف و تصویر و صدا بگذار برگردم!غریب‌آواره‌ای بی‌خویش‌تن در چارراهِ بادها گریانچه‌کاری دارم آخر من در این «بی‌دَر کُجا»؟ بگذار برگردمچه دارد زندگی در چنته‌اش؟ انگار باید قلب خود را همببخشم ذره ذره، بی‌عطا و بی‌لقا بگذار برگردم!خِرِف‌خانه‌ست این‌جا؛غمزه‌های مُردگان، معیارِ زیبایی‌ستاز این‌شب - این مزارستانِ بی‌چون و چرا - بگذار برگردمچه سود از قصه‌ی توحید؟ وقتی در فراق و تفرقه غرقم!کِه هستی؟ای وجودای ناخودآگاه! ای خدا! بگذار برگردمبیامیز و مرا نامی بیاموزای نمی‌دانم کِه! دلتنگماگر دلگیری از من یا نمی‌خواهی مرا بگذار برگردم!...#عبدالحمید_ضیایی #خویش‌_تن@abdolhamidziaei