📌پست‌های ترامپ در تروث سوشیال چگونه نوشته می‌شود؟ دو پرسش از جمنای ♦️پست‌های ترامپ در تروث سوشیال چ

📌پست‌های ترامپ در تروث سوشیال چگونه نوشته می‌شود؟ دو پرسش از جمنای ♦️پست‌های ترامپ در تروث سوشیال چگونه نوشته می‌شود یا چه کسانی می‌نویسند؟‌ جمنای: پست‌های دونالد ترامپ در شبکه اجتماعی تروث سوشیال (Truth Social) به دو شکل کلی (شخصاً توسط خودش یا از طریق دستیاران و مشاوران نزدیکش) نوشته و منتشر می‌شوند:  ۱. نگارش مستقیم توسط خود دونالد ترامپ بخش عمده‌ای از پست‌های جنجالی، بیانیه‌ها، حملات سیاسی و نظرات شخصی ترامپ مستقیماً توسط شخص او نوشته می‌شود. خودش این پلتفرم را به عنوان «ماشین تحریر» اختصاصی خود توصیف می‌کند. سبک نگارش این پست‌ها معمولاً ویژگی‌های مشخصی دارد:  استفاده مکرر از حروف بزرگ (ALL CAPS) برای تأکید روی کلمات یا کل جملات. لحن تند، احساسی و بی‌پرده علیه مخالفان سیاسی، رسانه‌ها و نهادهای قضایی. علائم نگارشی خاص مثل علامت تعجب‌های فراوان.  ۲. نقش مشاوران و دستیاران کلیدی در انتشار پست‌ها بر اساس گزارش‌های رسانه‌های معتبر آمریکایی (مانند نیویورک تایمز، واشنگتن پست و وال‌استریت ژورنال)، ترامپ تنها کسی نیست که مستقیماً به حساب کاربری خود دسترسی دارد یا همه متن‌ها را تایپ می‌کند، بلکه چند نفر از معتمدان نزدیک او در مدیریت و ارسال این مطالب نقش دارند:  ناتالی هارپ (Natalie Harp): دستیار اجرایی و از نزدیک‌ترین همراهان ترامپ است که به خاطر همراه داشتن مداوم لپ‌تاپ و پرینتر برای رساندن اخبار و مقالات به ترامپ، گاهی «پرینتر انسانی» خوانده می‌شود. او به حساب کاربری ترامپ دسترسی دارد و در تنظیم، انتشار برخی ویدیوها، تصاویر یا بازنشر مطالب (Re-Truth) به ترامپ کمک می‌کند یا متن‌های دیکته‌شده را ثبت و منتشر می‌سازد. دن اسکاوینو (Dan Scavino): معاون ارشد دفتر رئیس‌کارکنان کاخ سفید و مدیر قدیمی شبکه‌های اجتماعی ترامپ است که از دوران ریاست‌جمهوری اول ترامپ نقش کلیدی در مدیریت اکانت‌های مجازی او داشته است. اسکاوینو معمولاً در تدوین استراتژی رسانه‌ای و پیشنهاد متن‌های مناسب برای بازتاب دیدگاه‌های ترامپ نقش فعالی ایفا می‌کند.  خلاصه فرآیند بسیاری از ایده‌ها، خشم‌ها یا نظرات اولیه مستقیماً از زبان یا افکار شخص دونالد ترامپ شکل می‌گیرد، اما تیم رسانه‌ای و دستیاران وفادار او در انتقال سریع، ویرایش، تهیه محتواهای چندرسانه‌ای (مانند ویدیوها، میم‌ها یا تصاویر) و انتشار آن‌ها در ساعات مختلف شبانه‌روز مشارکت مستقیم دارند. ♦️برخی مطالب ترامپ حاوی تصمیمات استراتژیک و مهم است مثل جنگ یا مذاکره با ایران. این پست‌ها در چه فرایندی نوشته می‌شود هرچند به قلم خود ترامپ و احساسی باشد. قابل تصور نیست که در سیستمی پیچیده و پیشرفته مانند دولت فدرال ایالات متحده این تروث‌ها نظرات شخصی یا برخاسته از احساسات شخصی باشد. جمنای: پست‌های دونالد ترامپ در شبکه اجتماعی تروث سوشیال در حوزه مسائل راهبردی و سیاست خارجی مانند موضوع ایران، موضوعی است که همواره محل بحث و تحلیل کارشناسان روابط بین‌الملل بوده است. تناقض میان لحن احساسی و ساختار مکتوب این پست‌ها با تصمیم‌گیری‌های کلان در یک سیستم پیچیده مانند دولت ایالات متحده، معمولاً از طریق پویایی خاص سیستم تصمیم‌سازی دوره ریاست‌جمهوری او قابل تبیین است:  ۱. تفکیک «سیگنال سیاسی» از «تصمیم بوروکراتیک» بسیاری از تحلیل‌گران معتقدند که ترامپ از شبکه‌های اجتماعی به‌عنوان ابزاری برای ارسال سیگنال‌های سریع سیاسی، اعمال فشار روانی و تعیین خطوط قرمز استفاده می‌کند. در این رویکرد:  این پیام‌ها لزوماً مصوبه نهایی یک شورای امنیت ملی مکتوب نیستند، بلکه گاهی بازتاب‌دهنده دیدگاه‌های کلان، عزم سیاسی یا ابزاری برای باز کردن کانال‌های ارتباطی (یا هشدار جدی) محسوب می‌شوند. سیستم بوروکراتیک و نهادهای امنیتی آمریکا (مانند وزارت خارجه، پنتاگون و سازمان‌های اطلاعاتی) یاد گرفته‌اند که این توییت‌ها یا پست‌ها را به عنوان فرامین اجرایی لحظه‌ای تفسیر نکنند، بلکه آن‌ها را به عنوان جهت‌گیری‌های سیاسی رهبر دولت در نظر بگیرند که باید در چارچوب‌های کارشناسی و حقوقی بررسی و مدیریت شوند.  ۲. نقش حلقه بسته مشاوران و نهادهای رسمی برخلاف تصور سنتی از بوروکراسی‌های کاملاً منظم، در دوران ترامپ مرز میان تصمیم‌گیری‌های رسمی نهادهای فدرال و نظرات تیم نزدیک به او انعطاف‌پذیرتر بوده است.  تصمیمات راهبردی معمولاً در تعامل میان تیم امنیت ملی، مشاوران ارشد و شخص ترامپ شکل می‌گیرد. گاهی اوقات، یک پست ناگهانی محصول یک جلسه فشرده، دریافت یک گزارش اطلاعاتی خاص یا مشاوره با چهره‌های نزدیک به اوست که بلافاصله به زبان ترامپ و با همان ادبیات شخصی او ترجمه و منتشر می‌شود.  ۳. سبک مذاکره و دیپلماسی عمومی ترامپ ترامپ معتقد به سبک مذاکراتی موسوم به «هنر معامله» (Art of the Deal) است که در آن ابهام، فشار رسانه‌ای و اظهارات غیرقابل پیش‌بینی ابزارهای کلان دیپلماتیک تلقی می‌شوند. از این منظر:  لحن احساسی یا تند پست‌ها لزوماً به معنای فقدان محاسبه نیست، بلکه بخشی از یک استراتژی عمدی برای به هم زدن محاسبات طرف مقابل، جلب توجه افکار عمومی و ایجاد اهرم فشار است. حتی اگر متن پست به صورت شخصی و بدون ویرایش بوروکراتیک نوشته شده باشد، ریشه در یک هدف سیاسی از پیش تعیین‌شده یا جهان‌بینی امنیتی او دارد.@abdollahshahbazi