سه سند درباره روابط شاه و مصدق در اردیبهشت ۱۳۳۲قسمت چهارم از پنج قسمت نماینده شاه تأکید کرد که بقایی بهیچوجه در قتل سرتیپ افشارطوس دخالت نداشته است. در واقع، خود بقایی از ژنرال‌های بازداشت‌شده به جرم قتل خواسته بود تا نام او را در اعترافات‌شان بگنجانند تا او بتواند به این اتهامات پاسخ دهد و از این فرصت برای متوجه کردن اتهامات متعدد به سوی دکتر مصدق استفاده کند. بقایی بعنوان فردی شجاع و دارای مصونیت پارلمانی، در موقعیتی بهتر از سایرین برای حمله به مصدق قرار دارد.منبع به عنوان نظر شخصی خود تأکید کرد که دولت ایالات متحده نباید از انفعال شاه به این نتیجه برسد که او ضعیف است. شاه صرفاً بسیار محتاط است زیرا در گذشته بارها مورد خیانت قرار گرفته و اکنون نمی‌خواهد هیچ خطری را به جان بخرد. با این حال، شاه شایسته‌ترین افراد برای اعتماد را شناخته و انتخابی صریح میان جناح معظمی– فاطمی– امینی، که معتقد بود به او خیانت خواهند کرده و ایران را ویران خواهند کرد، و گروه زاهدی– بقایی، که به او احترام خواهند گذاشت و برای نجات کشور تلاش خواهند کرد، انجام داده است.شاه معتقد است که کمک‌های مالی ایالات متحده به جناح زاهدی می‌تواند از طریق اردشیر زاهدی، پسر ژنرال، که کاملاً درستکار است منتقل شود و پیشنهاد کرد به کسانی که این پول را از اردشیر دریافت می‌کنند القاء شود که این پول از جانب شاه است. از آنجا که حساب‌های شاه را طرفداران مصدق به دقت کنترل و نظارت می‌کنند، او نمی‌توانست هیچگونه حمایت اقتصادی از زاهدی به عمل آورد. به منظور ساقط کردن نهایی دولت مصدق، اوپیشنهاد کرد که ایالات متحده ممکن است مصدق را ترغیب کند تا همانطور که پیشتر ذکر شد علیه حزب توده موضع بگیرد. هنگامی که او این کار را انجام دهد، ناچار خواهد شد برای حمایت به دربار و مجلس تکیه کند. اگر قدرت او در مجلس با حمایت پنهانی از زاهدی و بقایی تضعیف شده باشد، و دربار نیز از هرگونه کمک به او خودداری کند، کار مصدق تمام خواهد بود. شاه نمی‌خواست خودش در داخل علیه مصدق دست به اقدامی بزند؛ او معتقد بود از آنجا که مصدق از راه‌های پارلمانی به قدرت رسیده، باید از طرق مشابه و بدون دخالت آشکار سلطنت ساقط شود.مطرح شد که شاه از آنچه نشانه‌هایی از حمایت ایالات متحده از مصدق و طرفدارانش و همچنین از [خلیل] ملکی، یکی از مخالفان سرسخت شاه، تلقی می‌کرد، بسیار آزرده خاطر شده است. به فرستاده اطمینان داده شد که این برداشت نادرست است؛ ایالات متحده بهیچوجه از جناح مصدق حمایت فعال نکرده و به محض پی بردن به اینکه ملکی علیه شاه فعالیت می‌کند، کمک به او را متوقف کرده است. منبع مجدداً تأکید کرد که شاه از نقش‌آفرینی ایالات متحده در امور ایران طی سال‌های گذشته عمیقاً سپاسگزار است.فرستاده نگرانی عمیق شاه را در مورد نگرش دولت بریتانیا به خود ابراز داشت. ظاهراً برخی از اطرافیان شاه با ادعای سخن گفتن از جانب دولت بریتانیا، در واقع صرفاً در پی تأمین منافع شخصی خود بودند و لازم بود این موارد با پیامی از جانب دولت بریتانیا به شاه به طور قطعی خنثی شود. منبع در نظر داشت که از طریق سفارت بتوان دیدگاه‌های بریتانیا به شاه را دریافت و به او منتقل کرد. سفیر به منبع خاطرنشان ساخت که هرچند بریتانیایی‌ها ممکن است احساس کنند شاه به اندازه کافی قاطع نبوده، اما بهیچوجه مخالف او نیستند. در حقیقت، موضع آنان در بحران ۲۸ فوریه [۹ اسفند] شواهد کافی از نگرش مثبت آنان نسبت به شاه را نشان داد.[۳]بعنوان نکته‌ تکمیلی، نماینده شاه اظهار داشت که ممکن است آقای امینی در گفتگوی ۱۸ مه خود با سفیر پیشنهاد کند که سفیر دکتر مصدق را ترغیب نماید تا سرتیپ ریاحی، رئیس ستاد ارتش، را برکنار و سرلشکر محمود امینی را جایگزین او کند. وزیر دربار پیشنهاد خواهد کرد که سفیر به دکتر مصدق بگوید، برای اثبات حسن نیت خود، سرتیپ ریاحی را- که ارتباط ادعایی‌اش با حزب ایران موجب خصومت او با ایالات متحده شده- برکنار و ژنرال امینی را جایگزین او کند. امینی بهیچوجه بعنوان رئیس ستاد ارتش برای شاه پذیرفته نبود و شاه، اگرچه در ابتدا در شایستگی ریاحی تردید داشت، اما اعتماد فزاینده‌ای به او پیدا کرده بود.سپس نکات ذکر شده در بالا جمع‌بندی شد تا اطمینان حاصل شود که نماینده شاه و سفیر درک روشنی از سخنان یکدیگر یافته‌اند. این نشست حدود ساعت ۱۲:۳۰ [بامداد] پایان یافت.---۱- منبع: آرشیو ملی، گروه اسناد ۵۹، پرونده‌های مرکزی ۱۹۵۰–۱۹۵۴، ۷۸۸.۰۰/۵-۱۹۵۳. فوق محرمانه؛ اطلاعات امنیتی. دریافت شده در ۲۷ مه. یک نسخه با پست دیپلماتیک به لندن فرستاده شد. هم گزارش و هم یادداشت پیوست گفتگو را کانینگهام تنظیم کرده است. ۲- سند شماره ۲۰۴.۳- بنگرید به سند شماره ۲۱۰.@abdollahshahbazi