گفتگوی مهم آمیت سگال با «یک منبع ارشد و بسیار آگاه اسرائیلی» درباره یادداشت تفاهم آمریکا و ایرانقسمت دوم از دو قسمتو اما در مورد هرمز؟ در حال حاضر همه در حال یافتن راه‌حل‌های جایگزین هستند. سلاح بستن تنگه تنها در صورتی برای ایرانی‌ها کارساز خواهد بود که از آن استفاده کنند و ترامپ هیچ کاری نکند. اما اگر به عنوان مثال، آن‌ها یک ماه قبل از انتخابات تنگه را ببندند چه اتفاقی می‌افتد؟ تنها می‌توان واکنش رئیس‌جمهور را تصور کرد. در اینجا شاهد تضاد اساسی منافع بین ترامپ و نتانیاهو هستیم: هر دو در پائیز با انتخابات روبرو هستند. اولی برای حفظ شانس پیروزی خود به توافق نیاز دارد؛ دومی برای رسیدن به همان هدف باید از توافق اجتناب کند. ترامپ، همان‌طور که انتظار می‌رفت، خودش را انتخاب کرد.مسئله لبنان همچنان باقی است. تفاوت اصلی شرایط اکنون با وضعیت بیست سال پیش در پایان جنگ دوم لبنان، و با وضعیت یک و نیم سال پیش در پایان دور قبلی درگیری‌ها، این است که ارتش اسرائیل اکنون در عمق خاک این کشور نفوذ کرده است. «پاسخ آرامش، آرامش خواهد بود» نتیجه‌گیری مطلوب اسرائیل برای درازمدت نیست، اما برای کوتاه‌مدت به دلیل شرایط دشوار حزب‌الله و وضعیت پیچیده رئیس‌جمهور آمریکا، چنین است.«اسرائیلی‌ها باید درک کنند که هیچ سناریویی وجود ندارد که در آن اسرائیل به تنهایی بتواند بدون فتح کل لبنان یا فروپاشی ایران، حزب‌الله را نابود کند و بنابراین، تا اطلاع ثانوی، بحث بر سر بازدارندگی است. شما می‌توانید در ماه‌های آینده شرایطی ایجاد کنید که در آن ضمن حفظ روابط با آمریکا، اجازه دهید توافق با ایران بدون بهانه‌دادن خودبخود فرو بپاشد؛ در واقعیتی قفل شوید که در آن هیچ‌کس به خاک شما شلیک نمی‌کند و سربازان در منطقه امنیتی جدید همچنان به عملیات علیه تجمیع قوای نظامی ادامه می‌دهند. شما باید خردمندانه چراغ سبز آمریکا را برای اقدام به دست آورید - نه اینکه بی‌وقفه اقدام کنید و در نقش قلدر محله فرو بروید که باید مهار شود.«و در یک نگاه گسترده‌تر، درس ۷ اکتبر این است که تهدیدهای نوظهور را نه تنها در زمینه امنیتی بلکه در زمینه سیاست‌گذاری شناسایی کنیم و با طرح‌های ابتکاری از آن‌ها پیشگیری نماییم. برای اقدام ابتکاری، شما به فضای مانور نیاز دارید. اینکه بگوییم 'ما برای همیشه در لبنان یا سوریه خواهیم ماند' به این معنی است که اسرائیل به عنوان شخصیت بد داستان شناخته شده و فشارها بر روی شما خواهد بود - این همان فضایی است که وزرای کابینه باید حتی در سال انتخابات به نخست‌وزیر بدهند.» یک روز پس از گفتگوی ما، وزیر دفاع و وزیر امنیت ملی دقیقاً همین حرف را زدند.«و یک درس دیگر: هرگز چنین نیست که با یک حرکت کار تمام شود، یا به زبان عبری، 'با یک ضربه کار را تمام کنیم'. پس از جنگ شش روزه، مسیح ظهور نکرد و پس از جنگ یوم کیپور نیز کار دولت به پایان نرسید. ما به مبارزه ادامه می‌دهیم.»این منبع پیش از نتیجه‌گیری پیشنهاد می‌کند: بیائید به تصویر بزرگ‌تر نگاه کنیم. دو و نیم سال پیش، تهدیدی موجودیتی به شکل برنامه هسته‌ای و نیروهای نیابتی برای دولت اسرائیل وجود داشت. اکنون این تهدید وجود ندارد. علاوه بر این، اسرائیل دو بار به ایرانی‌ها نشان داده است که در صورت احساس پیشروی آن‌ها به سوی سلاح هسته‌ای، آماده حمله به آن‌هاست.در جبهه موشک‌های بالستیک - که رئیس ستاد ارتش سال گذشته آن را "تهدیدی در سطح متعارف" توصیف کرد - آن‌ها هزاران موشک و یک سیستم تولید غول‌پیکر داشتند. اکنون تنها هزار موشک باقی مانده و سیستم تولیدی در کار نیست؛ بازگرداندن آن به حالت سابق، سه تا پنج سال طول خواهد کشید. در همین حال، در طول جنگ یک نوآوری آشکار شد: گنبد آهنین می‌تواند بسیاری از موشک‌ها را رهگیری کند. این بدان معناست که در حالی که هزینه یک رهگیری قبلاً میلیون‌ها دلار بود، اکنون تنها صدهزار دلار است. خطوط تولید موشک‌های رهگیر در این سال‌ها با سرعت بسیار بالایی افزایش خواهند یافت. بنابراین هنوز زمان وجود دارد و زمان به نفع کسی کار می‌کند که از آن استفاده کند. «آیا این یک توافق تاریخی است؟ خیر. اما قطعاً یک فاجعه هم نیست.»از دیدگاه اسرائیل، یک عنصر نگران‌کننده‌تر در بیانات تند رئیس‌جمهور - و حتی بیشتر از آن، معاون او - علیه این کشور، نخست‌وزیر آن و وزرای کابینه‌اش پنهان است. «استراتژی ترامپ فاصله گرفتن از اسرائیل نیست. رابطه با ترامپ نیازمند کار ۲۴ ساعته است. سال‌ها بحران‌های بزرگی وجود داشتند که هرگز کسی از آن‌ها باخبر نشد، زیرا در پشت پرده مدیریت می‌شدند. اتفاق جدیدی که این بار رخ داده، بیشتر نتیجه تصمیم او برای پاسخگویی به هر تماس ناشناسی است که در آن‌سوی خط یک روزنامه‌نگار حضور دارد. ونس شخصاً مجبور شد از توافق در برابر دو حزب اصلی مخالف آن، یعنی اسرائیل و حامیانش در حزب جمهوری‌خواه، دفاع کند. او ادبیاتی را انتخاب کرد که به لحاظ سیاسی به او کمکی نمی‌کند.«در اینجا یک توصیه برای اسرائیل وجود دارد: چه می‌شود اگر برای یک بار هم که شده ساکت بمانیم؟ درست است که این هفته ترامپ به جورجیا ملونی، نخست‌وزیر ایتالیا نیز حمله کرد و او پاسخ تندی داد. اما ایتالیا درگیر یک جنگ در دو جبهه نیست و همچنین می‌تواند روی حمایت دمکرات‌های آمریکا حساب کند. برای ما این کار چیزی جز باخت به همراه ندارد. ساکت بمانید، نفس بکشید و به آن زمان بدهید. این کاری است که باید انجام شود.»[متن کامل این مقاله در ستون هفتگی آمیت سگال در روزنامه اسرائیل هیوم منتشر می‌شود.] @abdollahshahbazi