مدیریت تشکل‌های صنعتی؛ درس‌هایی از انتقال رهبری در VDMAوقتی از صنعت ماشین‌سازی آلمان سخن گفته می‌شود، نام VDMA (Verband Deutscher Maschinen- und Anlagenbau) همواره در میان معتبرترین و اثرگذارترین تشکل‌های صنعتی جهان قرار دارد.این انجمن با بیش از ۳۶۰۰ شرکت عضو، بزرگ‌ترین تشکل صنعت ماشین‌سازی اروپا است و در حوزه‌هایی مانند توسعه فناوری، استانداردسازی، تحلیل بازار، آموزش، حمایت از صادرات و شبکه‌سازی میان اعضا فعالیت می‌کند.یکی از مهم‌ترین جلوه‌های فعالیت VDMA، حضور راهبردی آن در نمایشگاه interpack است؛ رویدادی که معتبرترین نمایشگاه جهان در حوزه فناوری‌های فرآوری و بسته‌بندی به شمار می‌رود.اما اهمیت interpack تنها به نمایش ماشین‌آلات جدید محدود نمی‌شود. این نمایشگاه طی دهه‌ها به یک اکوسیستم جهانی انتقال دانش، نوآوری و شبکه‌سازی تبدیل شده است؛ جایی که هزاران مدیر، متخصص و شرکت از سراسر جهان گرد هم می‌آیند تا علاوه بر معرفی محصولات، درباره آینده صنعت، فناوری‌های نوین، پایداری، اقتصاد چرخشی، دیجیتال‌سازی و روندهای بازارهای جهانی گفت‌وگو کنند.به همین دلیل، گفت‌وگوی اخیر ریچارد کلمنس، مدیر باسابقه انجمن ماشین‌آلات صنایع غذایی و بسته‌بندی VDMA، با یوهانس اشمید-ویدرزشایم، جانشین او، برای من صرفاً خبر یک تغییر مدیر نبود؛ بلکه فرصتی بود برای مرور چند اصل مهم در مدیریت تشکل‌های صنعتی.آنچه از این گفت‌وگو آموختم:۱. تشکل، شرکت نیست.موفقیت یک تشکل صرفاً با بودجه یا تعداد اعضا سنجیده نمی‌شود؛ بلکه با میزان ارزشی که برای اعضای خود خلق می‌کند.۲. انتقال مدیریت، انتقال سرمایه دانشی است.بخش مهمی از سرمایه یک تشکل در روابط، تجربه‌ها، اعتماد اعضا و حافظه سازمانی آن نهفته است؛ سرمایه‌ای که باید به نسل بعدی منتقل شود.۳. شنیدن، مقدم بر تصمیم‌گیری است.مدیر جدید VDMA پیش از هر اقدام، زمان قابل توجهی را صرف دیدار با اعضا و شنیدن دغدغه‌های آنان کرده است. این همان چیزی است که مشروعیت تصمیم‌های یک تشکل را می‌سازد.۴. نمایشگاه، تنها محل نمایش محصول نیست.interpack نمونه‌ای موفق از این نگاه است که یک تشکل چگونه می‌تواند بستری برای انتقال دانش، ایجاد ارتباطات بین‌المللی، توسعه بازار و شکل‌دهی به آینده یک صنعت ایجاد کند.۵. آینده، بدون حفظ سرمایه‌های گذشته ساخته نمی‌شود.سازمان‌های موفق میان تجربه نسل قبل و نیازهای آینده تعادل برقرار می‌کنند؛ نه اسیر گذشته می‌شوند و نه آن را نادیده می‌گیرند.جمع‌بندیشاید مهم‌ترین پیام این گفت‌وگو این باشد که قدرت یک تشکل، بیش از آنکه در ساختمان، بودجه یا حتی تعداد اعضایش باشد، در توانایی آن برای خلق ارزش مشترک، انتقال تجربه و تربیت نسل بعدی مدیران نهفته است.به نظر می‌رسد این تجربه می‌تواند برای بسیاری از انجمن‌ها، سندیکاها، اتاق‌های بازرگانی و تشکل‌های صنعتی کشور نیز الهام‌بخش باشدhttps://t.me/abolhassan_khalili