😴اگرچه فکر می‌کنیم ۸ ساعت خواب کامل است، اما خوابیدن از ساعت ۲ شب تا ۱۰ صبح، یک «۸ ساعت خواب سالم» محسوب نمی‌شود چرا؟ زیرا زمان خواب، از مدت آن مهم‌تر است. بدن ما بر اساس یک ساعت زیستی داخلی به نام «ریتم شبانه‌روزی» (Circadian Rhythm) کار می‌کند که وظیفه تنظیم هورمون‌ها، متابولیسم، گوارش و عملکرد مغز را بر عهده دارد. این سیستم به‌گونه‌ای تکامل یافته که برای چرخه خواب زودتر (همگام با غروب خورشید) طراحی شده است.⚠️دیر خوابیدن باعث اختلال جدی در هورمون‌های بدن می‌شود؛ به‌طوری که ترشح ملاتونین (هورمون خواب) به تأخیر می‌افتد، سطح کورتیزول (هورمون استرس) در شب بالا می‌ماند تا شما را بیدار نگه دارد و حساسیت بدن به انسولین کاهش پیدا می‌کند. نتیجه این اختلالات، سخت‌تر شدن چربی‌سوزی و افت سطح انرژی است.✅همچنین، بدن ما در طول شب فرایندهای ترمیمی فوق‌العاده‌ای انجام می‌دهد؛ برای نمونه، بیشترین فعالیت سم‌زدایی کبد قبل از نیمه‌شب است و ترمیم روده نیز در ساعت‌های اولیه خواب رخ می‌دهد. اگر ساعت ۲ شب بخوابید، عملاً این پنجره طلایی و مهم بازیابی را از دست داده‌اید و احتمالاً حتی با ۸ ساعت خواب، همچنان دچار مه‌گرفتگی ذهنی (Brain Fog)، تمرکز پایین و خستگی مداوم خواهید بود، چرا که کیفیت خواب ارتباطی به صرفاً مدت آن ندارد.بهترین و ایده‌آل‌ترین بازه‌ی خواب، خوابیدن در حدود ۱۰ تا ۱۱ شب و بیدار شدن در حدود ۶ تا ۷ صبح است. به جای پیروی از عادت‌های نادرست سبک زندگی، برنامه روزانه‌تان را با زیست‌شناسی و نیازهای طبیعی بدنتان هماهنگ کنید.