‎نقد و تحلیل ساختار فیلم «دشت خاموش» به بهانه‌ی نمایش در سی و هشتمین جشنواره‌ی جهانی فیلم فجر؛ میعاد در لجن‎تماشای فیلم «دشت خاموش» در سی و هشتمین جشنواره‌ی جهانی فیلم فجر بهانه‌ای گردید برای تأمل بر ساحت روایت‌گری در سینما تا با کمی فاصله نسبت به قضاوت پیرامون سطح کیفی فیلمِ تحسین شده‌ی «احمد بهرامی» در بخش افق‌های هفتاد و هفتمین جشنواره‌ی جهانی ونیز، دریچه‌ای کوچک برای توجه به بیان تصویری در سینمای محتاطانه‌ی ایران گشایش یابد.‎«دشت خاموش»؛ داستانی از غلبه‌ی تیرگی بر روزگار سرد عده‌ای کارگر در کوره‌پزخانه‌ای است که تحت مالکیت مادی و فکری شخصیتی به نام «آقاخان» به عنوان صاحبکار به سر می‌برند. فیلمبرداری به شیوه‌ی سیاه و سفید و انتخاب الگوی تصویری «سکانس پلان» در نگاه اول، بیانگر مواجهه با فیلمی به دور از شتاب‌های مرسوم در ارائه‌ی داستان است ...‎ادامه نقد مرتضی اسماعیل دوست 👇http://academyhonar.com/notation/cinema-iran2/5217-dashtkhamoosh.html.‎نقد و تحلیل ساختار فیلم «دشت خاموش» به بهانه‌ی نمایش در سی و هشتمین جشنواره‌ی جهانی فیلم فجر؛ میعاد در لجن‎تماشای فیلم «دشت خاموش» در سی و هشتمین جشنواره‌ی جهانی فیلم فجر بهانه‌ای گردید برای تأمل بر ساحت روایت‌گری در سینما تا با کمی فاصله نسبت به قضاوت پیرامون سطح کیفی فیلمِ تحسین شده‌ی «احمد بهرامی» در بخش افق‌های هفتاد و هفتمین جشنواره‌ی جهانی ونیز، دریچه‌ای کوچک برای توجه به بیان تصویری در سینمای محتاطانه‌ی ایران گشایش یابد.‎«دشت خاموش»؛ داستانی از غلبه‌ی تیرگی بر روزگار سرد عده‌ای کارگر در کوره‌پزخانه‌ای است که تحت مالکیت مادی و فکری شخصیتی به نام «آقاخان» به عنوان صاحبکار به سر می‌برند. فیلمبرداری به شیوه‌ی سیاه و سفید و انتخاب الگوی تصویری «سکانس پلان» در نگاه اول، بیانگر مواجهه با فیلمی به دور از شتاب‌های مرسوم در ارائه‌ی داستان است ...‎ادامه نقد مرتضی اسماعیل دوست 👇http://academyhonar.com/notation/cinema-iran2/5217-dashtkhamoosh.html.