✅ تفاوت «ذخیره» و «اندوخته» در حسابداری🔷 ۱. اندوخته چیست؟اندوخته در واقع بخشی از سود انباشته است که به موجب قانون، تصمیم مجمع عمومی یا قرارداد، برای هدف مشخصی تخصیص داده می‌شود.بنابراین اندوخته، در اصل تخصیص سود است، نه شناسایی هزینه.● اندوخته قانونی● اندوخته احتیاطی● اندوخته اختیاری● اندوخته قراردادیو...⚠️ ایجاد اندوخته معمولاً مستلزم وجود سود قابل تخصیص است؛ زیرا اندوخته از محل سود تخصیص می‌یابد و باعث کاهش سود انباشته آزاد می‌شود.🔶️ اندوخته قانونی در شرکت‌های سهامیمطابق ماده ۱۴۰ لایحه اصلاح قسمتی از قانون تجارت:● شرکت باید هر سال ۵٪ (یک‌بیستم) سود خالص خود را به عنوان اندوخته قانونی منظور کند.● این الزام تا زمانی ادامه دارد که اندوخته قانونی به ۱۰٪ سرمایه شرکت برسد.● پس از رسیدن اندوخته قانونی به ۱۰٪ سرمایه، تخصیص بیشتر به اندوخته قانونی اختیاری است.● اگر سرمایه شرکت افزایش یابد، کسر ۵٪ سود خالص تا رسیدن اندوخته قانونی به یک‌دهم سرمایه جدید ادامه خواهد داشت.🔻 نکته بسیار مهم:اندوخته قانونی به معنای این نیست که مبلغ مربوطه حتماً در یک حساب بانکی جداگانه نگهداری شود یا الزاماً از چرخه فعالیت شرکت خارج شود.اندوخته یک محدودیت/تخصیص در حقوق مالکانه و سود انباشته است و با نگهداری وجه نقد در حساب بانکی مستقل تفاوت دارد.🔷 ۲. ذخیره چیست؟در استاندارد حسابداری شماره ۴، «ذخیره» به‌طور مشخص به نوعی بدهی گفته می‌شود که زمان تسویه یا مبلغ آن با ابهام نسبتاً قابل‌توجه همراه است.🔻برای شناسایی ذخیره باید معیارهای شناخت استاندارد احراز شود؛ از جمله:● واحد تجاری در نتیجه یک رویداد گذشته، تعهد فعلی داشته باشد.● خروج منافع اقتصادی برای تسویه تعهد محتمل باشد.● مبلغ تعهد را بتوان به‌گونه‌ای اتکاپذیر برآورد کرد.بنابراین برخلاف یک تصور رایج، ذخیره صرفاً «هزینه تحقق‌یافته ولی پرداخت‌نشده» نیست.🔶️ مثال‌های ذخیره به عنوان بدهی:● ذخیره دعاوی و تعهدات● ذخیره برخی تعهدات ناشی از قراردادهای زیانبار● ذخیره مخارج تجدید ساختار، در صورت احراز شرایط استاندارد● سایر تعهداتی که معیارهای شناخت ذخیره را داشته باشند.🔷 ۳. چرا اصطلاح «ذخیره مطالبات مشکوک‌الوصول» با تعریف بالا متفاوت به نظر می‌رسد؟این قسمت بسیار مهم است.استاندارد حسابداری شماره ۴ تصریح می‌کند که اصطلاح «ذخیره» در مورد اقلامی مانند:● مطالبات مشکوک‌الوصول● کاهش ارزش دارایی‌هانیز استفاده می‌شود؛ اما این اقلام در واقع مبلغ دفتری دارایی‌ها را تعدیل می‌کنند و مشمول الزامات استاندارد حسابداری شماره ۴ نیستند.بنابراین بهتر است در آموزش حرفه‌ای، این دو کاربرد «ذخیره» را از یکدیگر تفکیک کنیم:🔹 ذخیره به مفهوم Provision: یک بدهی با مبلغ یا زمان تسویه دارای ابهام قابل‌توجه.🔹 ذخیره به مفهوم Allowance: حساب کاهنده دارایی، مانند ذخیره مطالبات مشکوک‌الوصول یا کاهش ارزش برخی دارایی‌ها.🔶️ ۴. تفاوت اصلی ذخیره و اندوخته● اندوخته = تخصیص سود و بخشی از حقوق مالکانه● ذخیره = شناسایی یک تعهد یا در برخی کاربردها، تعدیل مبلغ دفتری دارایی● اندوخته معمولاً از محل سود ایجاد می‌شود؛ ذخیره الزاماً به وجود سود وابسته نیست.● اندوخته معمولاً به موجب قانون، تصمیم مجمع یا قرارداد ایجاد می‌شود؛ ذخیره بر اساس معیارهای شناخت و اندازه‌گیری حسابداری شناسایی می‌شود.● اندوخته در بخش حقوق مالکانه گزارش می‌شود؛ ذخیره به مفهوم Provision در بخش بدهی‌ها ارائه می‌شود.● اندوخته لزوماً به معنای کنار گذاشتن وجه نقد نیست؛ ذخیره نیز الزاماً به معنای پرداخت یا کنارگذاری وجه نقد نیست.🔴 یک نکته مهم درباره مالیاتنباید تصور کرد هر مبلغی که در حسابداری تحت عنوان «ذخیره» شناسایی شود، الزاماً از نظر مالیاتی نیز هزینه قابل قبول است.قابلیت قبول مالیاتی ذخایر تابع مقررات قانون مالیات‌های مستقیم، به‌ویژه مواد ۱۴۷ و ۱۴۸ و مقررات اختصاصی مربوط به هر نوع ذخیره است.برای مثال، هزینه و ذخیره مطالبات مشکوک‌الوصول فقط در صورت رعایت شرایط مقرر قانونی و آیین‌نامه مربوط می‌تواند در محاسبه درآمد مشمول مالیات قابل قبول باشد.⚠️ بنابراین:«ثبت حسابداری ذخیره» ≠ «قبول مالیاتی ذخیره»این دو موضوع باید جداگانه بررسی شوند.💯 جمع‌بندی نهاییاگر بخواهیم خیلی ساده به خاطر بسپاریم:🔸 اندوخته = سودی که تخصیص داده شده است.🔸 ذخیره = شناسایی تعهدی که مبلغ یا زمان تسویه آن با ابهام قابل‌توجه همراه است؛ و در برخی اصطلاحات حسابداری نیز برای حساب‌های کاهنده دارایی مانند مطالبات مشکوک‌الوصول به کار می‌رود.🔸 سود انباشته = سودهای تحقق‌یافته‌ای که پس از تعدیلات و تخصیص‌ها در شرکت باقی مانده و الزاماً به اندوخته تخصیص نیافته است.🇮🇷 خانه حسابداری در تلگرام 🔻https://t.me/joinchat/O-97N2c8b7kjB04l.