بختمحبسِ خونابه‌ ی رگ هایمروح برمی‌گردانم به یک توقف بی تاب تاب می‌خورند چشم ها در بدنم شکل آرمیدن ر

بختمحبسِ خونابه‌ ی رگ هایمروح برمی‌گردانم به یک توقف بی تاب تاب می‌خورند چشم ها در بدنم شکل آرمیدن را چه کسی می‌داند ؟همزادم از فوران افراط فلسفه هاشهوتش در شهود شعله می ‌کشدزخم‌های پُر تاولدر فراوانی عشق بینابین هپروت برزخ بر هبوط برهوت منطقبرهنه اند...عرق کرده رقص واژه روی تن زنانگی امبه تعریق واژهدر درون شرحه شرحه رگ های نشئگی امشعله می‌کشدلای شبزار رویاعقل "به دل"ِ تغزلِ معلقِ منطق ...آه ای گرگ حادثه لب تر کنتا به بی قراری ها برسیم به قافله ی گندم زار...زار بزنیمتا خلیج هورباران کجاوه گرداندر لحظه ‌ی شهود مسرت تشنه و تشنه ‌تر به مرگ برسیم تا گرسنه های سکوتخونگرمی لُخت و شرجی ام رااز سیراب تشنه ها وسراب شهوت رقص خونبه تماشا بنشینند.آن لحظه ‌ی "صادق"به شراب "هدایت" آغازی گلگون هم رج انبوه خالی هاهم رنج اندوه خیال هاحال ای شرجی جنون "من"با مرگ دگرگون برقص...#لیلا_ادبی@adabi_leyla