عمری به هر کوی و گذر گشتم که پیدایت کنماکنون که پیدا کرده‌ام، بنشین تماشایت کنمالماس اشک شوق را تاجی به گیسویت نهمگل‌های باغ شعر را زیب سراپایت کنمبنشین که با من هر نظر، با چشم دل، با چشم سرهر لحظه خود را مست تر، از روی زیبایت کنمبنشینم و بنشانمت آن سان که خواهم خوانمتوین جان بر لب مانده را مهمان لب‌هایت کنمبوسم تو را با هر نفس، ای بخت دور از دسترسوربانگ برداری که بس! غمگین تماشایت کنمتا کهکشان، تا بی‌نشان، بازو به بازویت دهمبا همزبانی، همدلی، جان را هم آوایت کنمای عطر و نور توامان یک دم اگر یابم اماندر شعری از رنگین کمان بانوی رویایت کنمبانوی رویاهای من، خورشید دنیاهای منامید فرداهای من، تا کی تمنایت کنم؟#فریدون_مشیری@Adasta