استادی می گفت : " صبح ها که دکمه های لباسم را می بندم ، به این فکر می کنم که چه کسی آنها را باز خواه

استادی می گفت : " صبح ها که دکمه های لباسم را می بندم ، به این فکر می کنم که چه کسی آنها را باز خواهد کرد ؟ خودم یا مُرده شور ؟ " دنیا همین قدر غیر قابل پیش بینی است ... به آنهایی که دوستشان دارید ،بی بهانه بگویید : " دوستت دارم ... " بگویید : " در این دنیای شلوغ ، سنجاقَت کرده ام به دلم ... " بگویید : " گاهی فرصت با هم بودنمان ، کوتاه تر از عمرِ شکوفه هاست ... " " بودن ها " را قدر بدانیم ! " نبودن ها " همین نزدیكی ست ...@Adast