عشق باید پناهگاه تو باشد.مکانی برای پناه گرفتنت، آنگاه که از تمام جهان خسته‌ای.آن هنگام که خیسِ بارا

عشق باید پناهگاه تو باشد.مکانی برای پناه گرفتنت، آنگاه که از تمام جهان خسته‌ای.آن هنگام که خیسِ بارانی، عشق باید چتر تو باشد؛ آن لحظه که خسته‌ای، مأمنت گردد و چون از راه ماندی، راهی برایت باشد.اگر غیر از این است، اشتباه کرده‌ای.چیزی را عشق نامیده‌ای که عذاب است.آنچه را به نام عشق شناخته‌ای، اگر همیشه به‌جای آرامش، ناآرامی نصیبت می‌کند، عشق نیست.یک بار برای همیشه این را بدان.#عادله_زمانی@adelehz