گزین‌گویه های آدلری تا زمانی که بر صندلیِ قربانی نشسته‌ای، شجاعتِ مسئولیت‌پذیری را نمی‌یابی؛ خودآگاه

گزین‌گویه های آدلری تا زمانی که بر صندلیِ قربانی نشسته‌ای، شجاعتِ مسئولیت‌پذیری را نمی‌یابی؛ خودآگاهی خاموش می‌ماند و ناخودآگاه فرمان می‌راند. در این شرایط، احساس کهتری، «منِ خلاق» و عاملیتِ انسانی را فرو می‌کاهد و فرد را با رویکردی ناکارآمد از یک سو به اجتناب و کاهش اضطرابِ مواجهه با‌ مساله می کشاند و از سوی دیگر در او احساس شایستگی (کاذب)، و احساس مفید بودن ایجاد می کند که احتمالا کارکرد جلب دلسوزی، محافظت از عزت نفس و احساس برتری (جبران احساس کهتری) دارد. آنگاه، هدف‌ها در حدِ آرزو و میل متوقف می‌شوند، اما حرکتی صورت‌ نمی گیرد. برخاستن، آغازِ حرکت، دیدن، انتخاب و ساختن است.دکتر حمید علیزادهروان‌درمانگر - کانادا@AdlerPsychology