وزیر اطلاعات و فرهنگ حکومت مجاهدین در یک سخنرانی سرشار از سخندانی، به شاعران گفته بود: دیگر اجازه ند

وزیر اطلاعات و فرهنگ حکومت مجاهدین در یک سخنرانی سرشار از سخندانی، به شاعران گفته بود: دیگر اجازه ندارید که هرچه در ذهن و دهن تان آمد؛ بگویید. طور مثال چرا سروده اید:گل خار داشت، مه ندانستم!خرهم که باشد میداند که بعضی از گل ها خار دارند؛ اگر نمیدانستی اول می‌دیدی باز شعر میگفتی!وزیر با انتقاد از شاعران نیمایی گفته است: اینها به همکاری یک شاعر روس به نام « یوشیج» وزن شعر ما را خراب کریده اند! (درست خواندید: کریده اند)وزیر بی‌نظیر، تکیه‌زده بر چوکی چرخدار چرمی وزارت سخنرانی میکرده است . ناگاه بادیگاردش دو انگشت فراپیش میبرد تا پسته یی یا چاکلیتی از روی میز بردارد و نوش جان کند اما میبیند که بشقاب پیش روی وزیر از پوستهٔ پسته و پوش چاکلیت پر شده است. غژو غژ وزیر را با چوکی او (در حال سخنرانی) از پیش روی پنجره دور میبرد. از کلکین پوسته ها را به بیرون انداخته، دوباره مقام معظم را مثل «بوجی شلغم در غلتک» به جایش برمیگرداند!در زمان همان وزیر؛ جنگجویان با فرهنگ ما کتاب های انجمن نویسندگان افغانستان را در بخاری میسوختاندند تا گرم و سرگرم شوند!دو تن از حاضران گرامی که این قصه را به من واگفته بودند؛ اکنون در حال خواندن این متن اند و اگر خود خواستند؛ شرح بیشتر را بنویسند! سمیع حامد