دوباره در سرم امشب هوای یک نفر استتمام هستی من چشم‌های یک نفر استصدای شرشرِ دریا چقدر دلچسپ استصدای دریا مثلِ صدای یک نفر استهنوز مردم چشمم خرابِ استعمار...هنوز منتظرِ کودتای یک نفر استبه دیگری گلِ لبخند من نمی‌شگفدچرا که این گل تنها برای یک نفر استبه روی چوکی او بیک طفلی‌ام ماندههنوز روی زبان است: «جای یک نفر است...»چقدر یارِ فقط اوست هرکجا، انگارخدا خدای نکرده خدای یک نفر استخدا نکرده دلم گرمِ دیگری نشود!که روی برفِ دلم چاپِ پای یک‌ نفر است جهان پس از تو قطاری‌ست سوی تنهاییدر این قطار فقط کوپه‌های یک‌نفره است✍کریستال کیانوش