برای این روزهامن خودم هستم، نمی‌خواهم کسی دیگر شومراه و رسمی دارم و اصلاً نخواهم سَر شوممن چراغ کوچک خود هستم و هرگز نخواهچلچراغ باشکوهِ کاخِ بی‌پیکر شوم!گاهِ دلتنگی به عُزلت، گاهِ شادی در سکوتکَثرت خود دارم و حالا چرا کمتر شوم؟روزگاری که جهان، مست تماشا هست و بسشیوه‌ام تنهایی است و من چرا باور شوم؟آتشم را در اجاقی کهنه روشن می‌کنمتازگی‌ها می‌روم تا شاخه‌های زَر شومراه خود را می‌روم، راهی که شاید خاکی استفارغ از هر خیر و از هر ابتذالِ شر شوم#زهرا_زاهدی