هفته بزرگداشت مقام معلم، هر چه برای بچه های دبستان ذوق و سرور دارد، برای برخی و به ویژه مسئولین دردس

هفته بزرگداشت مقام معلم، هر چه برای بچه های دبستان ذوق و سرور دارد، برای برخی و به ویژه مسئولین دردسر دارد، برایشان مسئله کمی مبهم است و لذا همه جور پشت سر معلمان حرف می زنند؛ «وضعشون دیگه خوب شد، حقوقشون زیاد شد، هرساله هم که اضافه میشه، همسان سازی هم که شدن، خیلی از اونا توقعشون بالاس، اصلا مث قدیم که دیگه کارنمی کنن چند شغله هم که هستن، نصفه سال هم که مدرسه تعطیله ،تابستونا که بیکارن، دانش آموزا هم که مث قدیم ازشون کار نمیخان، ...» اینها و خیلی حرفهای دیگر پشت سر معلمان و چه بسا جلو رویشان زده می شود. در اوج این همه بگومگو، واقعیت این است که معلمان مظلومند و گناهکار!یعنی ظلمی هم که به آنها شده و می شود، به خاطر چند گناهی است که گریبان‌گیرشان شده است. مثلا؛ گناه اول آنها این است که زیادند و لذا در نظر بعضی ها زیادی اند، گناه دوم آنها این است که چون نجیب اند،برخی کاربدستان نانحیب آنها را جدی نمی گیرند. گناه سومشان این است که چون نتیجه زحماتشان فورا دیده نمی شود، فوری هم فراموش می شوند. گناه چهارمشان هم این است که کار فرهنگی می کنند آن هم بین جامعه ای که فرهنگ در راس امور نیست. نقطه،سرخط! afsharsemiromi@