خیلی از کارها خوبند اما نه برای همه. همه هم خوبند اما نه برای همه کار. اصلا کار عار نیست اما هر کاری هم مناسب هر کس نیست.این ها و شبیه این حرفها را این چند روز در پی بیل به دست گرفتن رییس جمهور گفتند و نوشتند. واقعیت این است که سوار بر مرکب ریاست جمهوری شدن آقای پزشکیان و هر کس دیگر در آبادی ما ،حکایت ملا و خرش هست که هر چه کند لاجرم یکی را خوشحال و دیگری را ناراحت می کند. برای همین است که در تاریخ ما، رییس جمهور خوب کسی هست که نیست یا اجازه نمی دهند باشد! این هم از عوارض استبداد زدگی تاریخی ما است که شاه و رییس جمهور را تافته ای جدابافته از خود می دانیم که نباید مثل عامه رفتار کنند.البته که اوقات رییس جمهور قیمتی و غنیمت است و قاعدتاً آنقدر وقت ندارد که بیل بزند و ملاط پهن کند.اما یادمان نرودکه رییس جمهورها آدم خودشان نیستند. همه نشست و برخاست های آنها مدیریت می شود.حتی متن صحبت یک رییس جمهور فبلا برایش نوشته می شود. این یعنی که پشت هر کارش، اتاق فکری هست که دورنمای آن را سبک سنگین می کند. آن روز آقای پزشکیان، جوگیر نشد که ناگهان بنایی بکند.بله، به ظاهر او‌کلاس رییس جمهوری را پایین آورد و سطح تمسخر برخی را بالا برد. اما نمادین بودن این اقدام هم ،از یاد همه رفت که او متهم به عوام فریبی شد. والا چنین رفتار رییس جمهورها در خیلی از کشورها مرسوم است. این کار، فقط چند دقیقه از وقت او را گرفت. اگر چه همین هم جرئت و جسارتی هم می خواست تا از این راه پیامی منتقل شود. خدایی شکل بیل برداشتنش نشان می دهد که واقعا کارکرده و اهل کار است! اما همه حرف پزشکیان این بود که مملکت بعد از این چهل سال حرف و حدیث، دیگر نه به رییس و ارباب و علامه که به عمله نیاز دارد.به کسانی که بی ریا و با صفا و به خاطر خدا و برای خلق خدا ، اندکی از حرافی هایشان کم کنند و فقط کار کنند و...نقطه،سرخط! https://t.me/afsharsemiromi/1681