از فقدان ابدی پدرم زنده یاد ابوالحسن علا که همچون نیاکان نامدارش اسوه‌ی بخشش و جوانمردی در دیار خود بود، پنج سال گذشت...▪️برای جای خالی پدرم▪️رفته بودم تا بپرسم باز حالی از پدرتا بگيرم باز هم شايد حلالی از پدرطبق معمول تمام هفته‌ها رفتم به نورتا نشان گيرم ز سبزی، از زلالی، از پدررفته بودم بشنوم پند و حكايات قديماز يل و سالار مردان شمالی، از پدركودك ذهنم وفاتش را ز خاطر برده بودهمچنان می‌ساخت تنديسی خيالی از پدردر سراب آرزوها می‌كشيدم از عطش نقش وهمی، چشمه‌ای در خشكسالی، از پدربا خودم می‌گفتم آن مرگی كه ديدم خواب بودمی‌گرفتم هی نشان در آن حوالی از پدرروح من مجروح داغی بود و در دل داشتمشوق تسكينی در آن آشفته‌حالی از پدرهمسفر با من در اين ره گرچه اقبالی نبودباز بودم در پی فرخنده‌فالی از پدردشت و كوه و بيشه‌ی مازندران آكنده بوداز نسيمی دلپذير، از عطر شالی، از پدرمعجزی می‌جست چشمم از خدای لايزالتا شود روشن به لطف لايزالی از پدرتا رسيدم، بی‌امان در كوفتم اما دريغ!خانه خالی بود، خالی بود، خالی از پدر...✍🏻افشین علا✨🆔 @afshinala ✨🔺 کانال اشعار و یادداشتهای افشین علا🔺