•✾~🍃🌺🍃~✾•از پشت زخمه‌های پرده‌ی تاریک هجمه‌ایاز دلمه‌های نور پگاهان به ضرب صبحتا هر طغرای خسته‌ی آفتاب واپسینتا خاک پای درختی به رسم یادقد میکشد جوانه‌ی امید پیچکیبا شوق بوسه به داغی سرخ نرده‌هابالیده به انگشت گرم روشنیدامن دران و جامه‌کشان، سر به آسمانتا در کرانه‌ی رودی روان به خاکاندازه‌ی جرقه‌ی مالیدن ابریشمین رداعریان شود به تمنای دیده‌ایتسلیم این قاعده باید که بوده‌ای#افسونگر