نوبایوشی آراکی؟ به هیچ وجه. آثار او عین به عینِ شونگاهای دویست سال پیش است. از یک سو وارث به حقِ سنت تصاویر اغراق‌شدة پورنوگرافی در ژاپن عهد « ادو» که به شکل گراور چوبی (و در فرهنگی بسیار همگانی و مرسوم) آن را در تعداد زیاد تکثیر ‌ می‌کردند و در هر خانه‌ای نمونه‌ای از آن یافت می‌شد و استاد اصلی‌اش نقاشی به نام «اوتامارو» در قرن هجدهم بود؛ و از سوی دیگر وارث تصویرسازی‌های سئیو ایتو از هنر شیباری (پیش از جنگ جهانی دوم) است.