سکس دکمة روشن و خاموش ندارد. وقت معین ندارد. نمی‌توانی گیاه لیبیدویِ وجودت را به اصرار و به تاکید و به امر، در لحظاتِ از پیش‌مشخص و محدود، به رشد کردن واداری. این جور سکس‌ورزی با دکمة خاموش و روشن، می‌شود معادل همان شاعری در وقت معین پشت میز تحریر!بر ماست که خاک گلدان لیبیدویِ وجودمان را همیشه نرم و نمدار و رویان نگه داریم. سکسِ زیبا، خاص و پرشور، همچون شعر ناب و یکه، حاصل احترام و اعتنای مدام است. حاصل مراقبت مدام و بیست و چهار ساعته.