سکس‌ورزانِ شوریده (چه هنرمند باشند و چه مخاطب) معادل شعرا هستند.نه شبیه به شاعرانِ همواره یکسانی، که هر لحظه تصمیمش را بگیرند، می‌نشینند به چینشِ کلمات کنار هم و الخ. بلکه شبیه به شعرای خلاق و یگانه‌ای که تمام وجودشان کمین‌کرده و بُراقِ الهامات است. شعرایی در انتظار بارش. ما عکاسان آموختة لمحاتیم. چشم‌انتظار لحظات گذرا. و خوب می‌دانیم که هر آنِ فانی و کوچکی چه وزنی دارد و می‌تواند راه به چه ارتعاش و انفجاری ببرد.