کارگردان در این فیلم، به جای آن‌که بازی را به میدان شونگانمایی و برهنه‌پردازیِ اغراق شده (مرسوم در ت

کارگردان در این فیلم، به جای آن‌که بازی را به میدان شونگانمایی و برهنه‌پردازیِ اغراق شده (مرسوم در تصاویر قرن هجدهمی) بکشاند، خودش را در سطح پرداخت به افکار استاد اوتامارو و ابطه‌اش با زنان نگه می‌دارد، و سعی می‌کند به ذهن و نگاه آن هنرمند نزدیک شود و نشان دهد که چه احترامی برای زن، هنر و زیبایی قائل است.