اما سکسی که تانیزاکی در آثار ادبی‌اش از آن سخن می‌گوید، نه تنها هیچ نسبتی با صراحت و اغراق ندارد، بل

اما سکسی که تانیزاکی در آثار ادبی‌اش از آن سخن می‌گوید، نه تنها هیچ نسبتی با صراحت و اغراق ندارد، بلکه با راندنِ آن به مرزهای نامتعین برِ سایه و نور، جاذبه و خیالش را تا بی‌نهایت گسترش می‌دهد.داستان‌ها و فیلم‌نامه‌های تانیزاکی بارها و بارها توسط سینماگران ژاپنی و غیر ژاپنی به فیلم برگردانده شده. از فیلم‌های اروتیک سینمای مستقل و کم‌نام ژاپنی (موسوم به پینک موویز) بگیرید تا آثار کارگردان شناخته‌شده‌ای چون کُن ایچیکاوا.اما هیچ‌کدام از آنها (تا جایی‌که من دیده‌ام) نتوانسته‌اند آن روح مشتاق و بی‌تاب، آن شیمیِ پنهان، و آن میل سرکشی که لابلای کلمات تانیزاکی هست را به تصویر برگردانند. مگر یک نفر.