💢به بهانه اعلام ادغام مجتمع در دانشگاه فردوسی ✍بی تدبیری مدیریت مجتمع آموزش عالی گناباد میراث مهدیز

💢به بهانه اعلام ادغام مجتمع در دانشگاه فردوسی ✍بی تدبیری مدیریت مجتمع آموزش عالی گناباد میراث مهدیزاده ،بنایی و صفایی را به خطرانداخت.✴️از دست دادن فرصتهای تاریخی برای توسعه یک منطقه،یک خطای مدیریتی و جفایی است به نسلهای آینده.دانشگاههای امروز موتور محرک توسعه اقتصادی،مرکز تصمیم‌ سازی‌ راهبردی و قلب تپنده نوآوری اند. ✍آنچه امروز بر دانشگاه رفته است، نتیجه مستقیم کوتاهی‌،سوءمدیریت و نشانه ضعف مدیریت فعلی است که سبک مدیریتی اش حفظ وضع موجود، جلوگیری از ایده‌های نو،عدم استفاده از تجربیات و توان مدیران قبلی دانشگاه و ناتوانی در آینده سازی است.✍عدم دوراندیشی مدیریت دانشگاه باعث شد که فرصت طلایی برای استقلال که بواسطه سالها تلاش جباری،موسوی زاده و نجاری و همراهی بنایی ،صفایی ایجاد شده بود،از بین رفته و فرصت تبدیل مجتمع به دانشگاه و یک اکوسیستم مستقل و پیشرو سوزانده شود.✍اما دانشگاه تربت مسیر رویش و بالندگی خود را با تکیه بر همت مسئولین آینده نگرش طی و در مدتی کوتاه به قطب‌ علمی و فناوری منطقه بدل شده‌است.✍مردم دانشگاه را بخشی از هویت شهرستان می دانند که براساس اخبار جدید جایگاه آن به واسطه ضعف مدیریت، به یک زیرمجموعه در بدنه نهادی دیگر تقلیل یافته است.✍اکنون که این اتفاق رخ داده، زمان آن است که مسئولین بالادستی بدون تعارف و با نگاهی آسیب‌شناسانه به این پرونده بنگرند. این ادغام، پایان کار نیست، بلکه یک هشدار جدی است.✍برای مردم و نخبگان این منطقه، این پرسش باقی است که چه کسی پاسخگوی فرصت‌های از دست رفته است؟ چه کسی باید هزینه این عقب‌ماندگی در برابر شهرهای همجوار را بپردازد؟ ✍از مسئولین ذیربط انتظار است که با شفافیت کامل، کارنامه عملکرد مدیریت اسماعیلیان را بررسی و اجازه ندهند که این سیکل معیوب مدیریتی در دانشگاه ادامه یابد.✍امروز نیازمند مدیرانی جسور، خلاق، توانا و آینده ساز هستیم که دانشگاه را فرصتی برای خدمت به آینده این سرزمین ببینند. ✍دانشگاه باید دوباره قد راست کند و این ممکن نیست مگر با تغییر مدیریت و دوری از تفکراتی که دانشگاه را به این نقطه از انفعال رسانده است.