دولت درست نتوانسته مدیریت کند؛ عدم نظارت دولت بر گرانی باعث تورم بالای ۸۰ درصد شده استمردم از نماین

دولت درست نتوانسته مدیریت کند؛ عدم نظارت دولت بر گرانی باعث تورم بالای ۸۰ درصد شده استمردم از نماینده، گزارش اقدام می‌خواهند؛ نه تکرار مشکلاتاین روزها نقد عملکرد دولت، به‌ویژه در حوزه گرانی، تورم و وضعیت معیشتی مردم، امری طبیعی و حتی ضروری است. دولت باید پاسخگو باشد و مجلس نیز باید بر عملکرد دولت نظارت کند.اما در کنار کارنامه دولت، بد نیست نگاهی هم به کارنامه نمایندگی بیندازیم.اگر قرار است از ناکارآمدی در کنترل گرانی و تورم سخن گفته شود، پرسش طبیعی مردم این است که مجلس و نمایندگان در این مدت چه کرده‌اند؟کدام قانون‌گذاریِ تسهیل‌کننده و مانع‌زدا برای تولید، سرمایه‌گذاری و کسب‌وکار انجام شده است؟کدام طرح و اقدام مؤثر برای کاهش موانع اقتصادی و اداری به نتیجه رسیده است؟کدام کار فراکسیونی و جمعی برای کمک به دولت در عبور از این شرایط یا نظارت مؤثر بر عملکرد آن انجام شده است؟کدام دسته‌بندی و ائتلاف کارشناسی برای حل یک مسئله بزرگ اقتصادی شکل گرفته است؟کدام اقدام در سطح ملی و در شأن جایگاه نمایندگی انجام شده که آثار آن را بتوان در زندگی مردم یا در سیاست‌گذاری کشور دید؟این پرسش‌ها نه سیاسی است و نه جناحی؛ جزو بدیهی‌ترین مطالبات از یک نماینده مجلس است.نماینده مجلس قرار نیست جای مدیر اجرایی، فرماندار، شهردار یا مسئول دستگاه‌های اجرایی بنشیند و در امور خرد و روزمره مداخله کند. شأن نمایندگی، قانون‌گذاری، سیاست‌گذاری، نظارت، مطالبه‌گری رسمی و پیگیری مسائل کلان و ماندگار است.اتفاقاً یکی از نگرانی‌های موجود همین است که گاهی کارهای کوچک و اجرایی، حضورهای نمایشی، پیگیری‌های موردی و سخنرانی‌های عوام‌پسند آن‌قدر برجسته می‌شوند که جای کارهای بزرگ‌تر و کم‌سروصداتر اما اثرگذار را می‌گیرند.سخنرانی علیه دولت البته آسان است؛ همان‌طور که تکرار مشکلاتی که مردم هر روز با پوست و گوشت خود لمس می‌کنند، کار دشواری نیست. دشوار آن است که یک نماینده با استفاده از ظرفیت مجلس، برای یک مشکل قانون مناسب طراحی کند، موانع قانونی را بردارد، یک جریان جمعی و کارشناسی ایجاد کند، دولت را در چارچوب قانون پاسخگو نگه دارد و در نهایت بتواند نتیجه‌ای قابل اندازه‌گیری به مردم ارائه دهد.اگر کارنامه‌ای در این سطح وجود دارد، چه خوب؛ مردم باید آن را بدانند.اما اگر بخش قابل توجهی از انرژی نمایندگی صرف امور خرد، حضورهای رسانه‌ای، مواضع تند و گاه عوام‌پسند علیه دولت، یا پیگیری‌هایی شده که اساساً وظیفه دستگاه اجرایی است، این پرسش همچنان باقی می‌ماند که پس کار اصلی و کلان نمایندگی کجاست؟مجلس عصاره فضائل ملت است و نماینده مجلس نیز باید در تراز همین جایگاه دیده شود؛ نه صرفاً در تعداد سخنرانی‌ها، عکس‌ها، حضورها و پیگیری‌های موردی، بلکه در قانونی که وضع کرده، مانعی که برداشته، نظارتی که انجام داده، ائتلافی که برای حل مسئله ساخته و نتیجه‌ای که به دست آورده است.مردم از نماینده انتظار ندارند هر روز برایشان توضیح دهد که چه مشکلاتی وجود دارد؛ خودشان بهتر از هرکس مشکلات را می‌دانند.مردم گزارش اقدام می‌خواهند.کدام قانون؟کدام نظارت؟کدام اقدام جمعی؟کدام کار ملی؟و مهم‌تر از همه، کدام نتیجه؟اینها همان سؤالاتی است که اگر پاسخ روشنی برایشان وجود داشته باشد، دیگر نیازی به شواف، شعار یا سخنرانی‌های پرحرارت برای اثبات کارآمدی نمایندگی نخواهد بود.✍احمد لطفی