این ادبیات، بیشتر از آنکه پاسخ به یک مسئله جدی باشد، یک رفتار عوام‌پسند برای پوشاندن ضعف و سوءمدیریت است.نمی‌شود وقتی یک تصمیم مهم و بالقوه زیان‌بار برای شهر در حال شکل‌گیری است، مسئولیت را رها کرد و بعد که کار به مرحله ابلاغ رسید، گفت: «اگر جیگردارید اجرا کنید!»آنقدر رها و ضعف در انجام وظایف، که گویا خبر این الحاق در همان جلسه دانشگاه دریافت می‌شود و پیش از آن اصلا از آن خبر نداشته‌اند و لابد به کارهای مهم‌تر مشغول بوده‌اند!خب برادر عزیز، وظیفه مسئول و نماینده دقیقاً این است که نگذارد کار به جایی برسد که بعد بخواهد با بحران‌آفرینی جلوی تبعاتش را بگیرد.اگر قرار باشد همه‌جا همین منطق را اجرا کنیم، دیگر چه نیازی به نماینده و مسئول داریم؟ بگذارند هر تصمیمی گرفته شود، بعد بیاییم بگوییم «اگر جرأت دارید اجرا کنید»!اگر واقعاً مجتمع گناباد آن‌قدر قدرتمند، برخوردار و «محکوم به پیشرفت و ارتقا» است، پس چرا نام گناباد اصلاً در فهرست مراکز مشمول ساماندهی و الحاق آمده است؟اینکه مصوبات قبلی در مواردی کامل اجرا نشده‌اند، دلیل نمی‌شود این مصوبه هم اجرا نشود. اینکه وزیر پس از بازدید، از ظرفیت دانشگاه تعریف کرده نیز بسیار خوب و مایه خرسندی است؛ اما تعریف وزیر از ظرفیت دانشگاه، جای برنامه، مصوبه و اقدام رسمی برای ارتقا را نمی‌گیرد.از همه جالب‌تر اینکه به جای پاسخ به یک سؤال اساسی، تلاش شده خبر ابلاغ یک تصمیم رسمی با «وزیر هنگام عزیمت نظرش عوض شد!» و «نگران نباشید!» خنثی شود. اگر چنین اراده‌ای برای ارتقا وجود دارد، چه بهتر؛ آن را مکتوب و رسمی کنید.مردم گناباد نه دنبال بحران‌آفرینی‌اند و نه دلشان می‌خواهد دانشگاهشان ضعیف شود. لذا مصوبه را اصلاح و ارتقای واقعی گناباد را رسماً تصویب کنید.مسئولیت را نمی‌شود با چند جمله حماسی و کری‌خوانی سیاسی جایگزین کرد.مشکل امروز گناباد کمبود شعار و «جیگر» نیست؛ کمبود نتیجه است؛ مردم نتیجه می‌خواهند، نه «اگر جرأت دارید»!✍احمد لطفی