از ماست که برماستپدر و مادر بُختُ‌النَّصر (پادشاه بابِل) در شیرخوارگی او مردند. بخت‌نصر بچه‌ای قوی‌ه

از ماست که برماستپدر و مادر بُختُ‌النَّصر (پادشاه بابِل) در شیرخوارگی او مردند. بخت‌نصر بچه‌ای قوی‌هیکل و بدشکل و بدهیبت بود به‌طوری که همه از او واهمه داشتند. مردم او را بردند و در بیابان گذاشتند. ماده سگی هر روز سه بار نزد آن بچه می‌رفت و او را شیر می‌داد. تا این که بخت‌نصر به سن بلوغ رسید و جوانی قوی‌هیکل شد. اسبی پیدا کرد و شمشیری به کمر بست و کلاه‌خودی به سر گذاشت و سوار بر اسب شد و راهی این دیار و آن دیار شد. عده‌ای هم از ترس همراه بخت‌نصر راه افتادند. بخت‌نصر به هر شهر و آبادی که می‌رسید نمی‌دانستند چه جوابی بدهند. تا این که می‌گویند به شهر شوشتر رسید و این سؤال را از مردم آن‌جا پرسید. مردم گفتند: «خدا ظالم نیست و تقصیر تو هم نیست. بلکه از ماست که برماست.» یعنی اگر خودمان خوب بودیم، خداوند تو را بر ما مسلط نمی‌کرد.کتاب تمثیل و مثل#قصه_داشت. @Aghaliiyat | اَقَــلیَّــــــت