🔴چند جمله‌ای درباره فجایع اخیر 🔹من به چه دلیلی کار رسانه‌ای می‌کنم؟ چرا عمر و وقت و اعصابم را گذاش

🔴چند جمله‌ای درباره فجایع اخیر 🔹من به چه دلیلی کار رسانه‌ای می‌کنم؟ چرا عمر و وقت و اعصابم را گذاشته‌ام برای فعالیت رسانه‌ای؟ چرا؟ هدفم چیست؟🔹بخواهم صادقانه بگویم، پاسخم به سوالات بالا «انسان» است. انسان‌ها، هموطنانم، کسانی که کنارشان زندگی می‌کنم. انسان‌ها همیشه سوژه من بوده‌اند. همیشه برایم مهم بوده‌‌اند. در هر موقعیتی که در این سال‌ها بوده‌ام، همیشه فراتر از مناسبات و معادلات سیاسی، انسان‌ها برایم اهمیتی دوچندان داشته‌اند؛ و به همین دلیل غالبا جنس کنش‌گری‌ام در این سال‌ها اجتماعی بوده تا سیاسی.🔹آن موتور محرکه‌ای که باعث شده با همه سختی و مصائب فعالیت رسانه‌ای-اجتماعی در ایران، همچنان دست به قلم بمانم، «رنج» انسان‌ها بوده است. دردشان، رنج‌هایشان، آن عواملی که به خاطرش یک انسان می‌شکند، تحقیر می‌شود، ضعیف انگاشته می‌شود، نادیده گرفته می‌شود، اشک می‌ریزد و یا جان می‌دهد، این‌ها همه انگیزه‌هایم برای نوشتن بوده است.🔹در روزهای اخیر، آمار کشته‌ها، حیرت‌انگیز است. تکان‌دهنده است. غیرقابل باور است. و من بعد از روبرو شدن با فیلم اجساد ردیف شده کشته شدگان، فقط یک سوال در ذهنم می‌چرخید: وقتی جان انسان انقدر ارزان است، وقتی خون انسان-انسانی که در سال‌های اخیر کوچک‌ترین رنج‌هایش، مرا به‌ کنش واداشته- انقدر سبک و راحت ریخته می‌شود، دیگر کنش‌گری اجتماعی از اساس چه معنایی می‌دهد؟ اصلا برای چه دیگر باید کنش کرد؟🔹من برای اینکه یک دانش‌آموز شیرازی پس از رفتار غلط معاون مدرسه‌اش در خانه خودکشی کرد، یک هفته سوگوار بودم، یک هفته فقط اشک می‌ریختم، روز و شب نداشتم...می‌گفتم جان انسان محترم است، چرا یک دانش‌آموز ۱۲ ساله باید خودکشی کند؟ یک ماه تمام فعالیت‌های رسانه‌ایم وقف این دانش‌آموز بود...🔹حالا چه؟ حالا که با یک آمار چند هزار نفری مواجهم باید چه کنم؟ اصلا چگونه می‌توانم نفس بکشم؟ چگونه می‌توانم زندگی کنم؟ 🔹سوالم این است؛ با این همه اجساد عزیرانمان، با این همه جان‌های عزیزی که در دو روز(۱۸ و ‌۱۹ دی ماه)، کشته شدند و زیر خاک رفتند، دیگر برای چه مسئله با اهمیتی می‌توانم از این به بعد فعالیت کنم؟ کدام موضوع مهمی وجود دارد که من بتوانم روی آن دست بگذارم؟ کدام سوژه، از کشتار چند هزار نفر بی‌گناه مهم‌تر است؟ بعد از این دو روز سیاه و سهمگین، دیگر چه موضوعی ارزش پرداخت رسانه‌ای دارد؟ کدام خبر مهمی برای پوشش دادن وجود دارد؟ 🔹نگاه من به فاجعه رخ داده این است: مردم برای اعتراض به وضعیت‌شان، برای رساندن صدایشان، به خیابان آمدند و کشته شدند. تمام...عاملین مستقیم مرگِ مردمِ معترضِ در خیابان آمده اصلا برایم اهمیتی ندارد...موساد نکشته؟ کشته، در جریانم. تروریست‌های مسلح با هدف کشته‌سازی، معترضین را نکشته‌اند؟ کشته‌اند...اما عامل اصلی و اساسی کشتار چند هزار نفری مردم(اعم از معترضین و پلیس و بسیج و ...) نوع حکمرانی حاکمیت بوده است و بس. مردم در اعتراض به عملکرد جمهوری اسلامی به خیابان آمدند و کشته شدند...حالا یا توسط عوامل جمهوری اسلامی، یا توسط عوامل سرویس‌های اطلاعاتی بیگانه‌. 🔹ما دیگر همان آدم سابق میشویم؟ قطعا خیر...دیگر می‌توانیم عادی زندگی کنیم؟ ابدا... آیا می‌شود نسبت به خون بی‌گناهان بی‌تفاوت بود؟ خیر...آیا این خون‌ها یقه همه‌مان را رها خواهند کرد؟ قطعا خیر...آیا دیگر می‌شود نرمال و دلخوش زندگی کرد؟ به هیچ عنوان...🔹و من در این تاریکی، مدام این جمله از امام حسین(ع) در ذهنم تکرار می‌شود: ...پس مؤمن باید به‌حق، مشتاق لقاى خدا شود. لذا به‌راستی من مرگ را جز سعادت و زندگى با ستمكاران را جز نابودی نمی‌دانم......لِيَرْغَبَ اَلْمُؤْمِنُ فِي لِقَاءِ اَللَّهِ مُحِقّاً فَإِنِّي لاَ أَرَى اَلْمَوْتَ إِلاَّ سَعَادَةً وَ لاَ اَلْحَيَاةَ مَعَ اَلظَّالِمِينَ إِلاَّ بَرَماً...پ.ن: این روزها بیش از هر چیزی، نیازمند سوگواری هستیم...یک سوگواری دسته‌جمعی، برای عزیران و هموطنانمان...در وضعیتی هستیم که حتی مجال عزادارای هم به ما نمی‌دهند!@aghalyyat