#عقیق_شعرچهره انگار... نه، انگار ندارد، ماه استاین چه نوری‌ست که در چهره‌ی عبدالله است؟این چه نوری‌س

#عقیق_شعرچهره انگار... نه، انگار ندارد، ماه استاین چه نوری‌ست که در چهره‌ی عبدالله است؟این چه نوری‌ست که تاریکی شب را بردهدل مرد و زن اقوام عرب را بردهاین چه نوری‌ست که پر کرده همه دنیا راراهی مکه نموده‌ست یهودی‌ها راجریان چیست؟ فقط اهل کتاب آگاهندهمه انگشت به لب، خیره به عبدالله‌اندهمه حیرت زده، نوری که معما شده استچند وقتی‌ست که در آمنه پیدا شده استشور تا در دل انس و ملک و جن افتادچارده کنگره از کاخ مدائن افتادغیر از این هر خبری بود، فراموش شد وناگهان آتش آتشکده خاموش شد وطالع نیک امیران جهان بد افتادته جام همه‌شان عکس محمد افتاد!طفل همراه خودش بوی خوش گل آوردمثنوی رام شد و رو به تغزل آوردچهره آرام، زبان نرم، قدم‌ها محکمقامتی راست، تنی معتدل، ابرویی خمگفتم ابرو، نه! دو تا قوی سیاه عاشقکه لب ساحل امنند ولی دور از هملب بالایی او آب بقاء کوثرلب پایینی او آب حیات زمزمدست، تفسیرگر خیرالامور اوسطهاآنچه کرده‌ست کرامت نه زیاد است نه کمچون «لما» زینت «لولاک خلقتُ الافلاک»هم نگین است به انگشت فلک، هم خاتمدخترش از سه زن برتر عالم برترهمسرش هم‌رده با آسیه است و مریمقدر او را ولی افسوس که «من لم یعرف»علم او را ولی افسوس که «من لم یعلم»هرچه گفتیم کم و منزلتش بیشتر استپیش او خوارترین معجزه شق القمر استهرکه با نیتی از عشق محمد دم زد«دست غیب آمد و بر سینه‌ی نامحرم زد»محرم راز، علی باشد و باشد کافی‌ست جمع دست علی و دست محمد کافی‌ست و علی معنی «اکملت لکم دینکم» استشاهد گفته‌ی من، خطبه‌ی قرای خم استمنکران شاهد عینی غدیرند! دریغسند بیعت خود را بپذیرند؟! دریغباز از خصلت او با دگران می‌گوید آنچه در باطن او دیده عیان می‌گوید پیش پیری که به جنگاوری‌اش می‌بالداز جوانمردی سردار جوان می‌گوید «سود در حب علی است و زیان در بغضش»با عرب باز هم از سود و زیان می‌گوید حرف این است:«فهذا علیٌ مولاکم»یک کلام است که با چند بیان می‌گوید ::خواست چیزی بنویسد دم آخر... افسوسیک نفر گفت محمد هذیان می‌گوید ✍ #محمدحسین_ملکیان🔹عقیق شعر @aghighpoem