این شعر طنزم تقدیم شما. خدا کنه « ناصرخسرو » ناراحت نشه!!!. چند وقته که شعر جدید نگفتم و خدا رو شکر. خدا رو واقعن شکر:پسرجان! رها کن از این پس خری راخودت را بچسب و رها کن پری رابگیرم برای تو مامانِ تازهبفهمی سپس لذتِ مادری راشود چرخِ عشقت به یک لحظه پنچربیاموز پس مثلِ من پنچری رافراموش کن آن شکستی که خوردیبیاور کنارِ خودت دیگری راچو در شهرِ ارباب ها خانه کردی بیاموز پس شیوه ی نوکری را« من آنم که در پای خوکان » بریزم!به عشقِ دوتا سکه لفظِ دری رانه بالای کلّه، نه بر روی شانهنفهمیده ام معنیِ روسری رااگر در کنارت سگ و خر زیادندبیاموز زود عوعو و عرعری راتفاوت بوَد توی گفتار و کارمبیاموز از بنده بازیگری را« درخت تو گر بارِ دانش بگیرد »نبینی دگر جوجه و بربری رابرای غذا پخته ام املتِ رُببیاور پسر ترشیِ بندری رامنهای یک؛ امیرحسین خوش حال❤️🍏