💎شیخ احمد احسایی در کتاب شرح الزیارة الجامعة الکبیرة می‌نویسد:ولقد رأيتُ في كتاب عتيق من تأليفات بع

💎شیخ احمد احسایی در کتاب شرح الزیارة الجامعة الکبیرة می‌نویسد:ولقد رأيتُ في كتاب عتيق من تأليفات بعض أصحابنا المتقدمين ما معناه أن الأعرابي أبا الشرور أصحر مع بعض أصحابه فظهر لهم الرجيم وسجد لأبي الشرور وأقسم له باللّات والعزّى إنك معبودي وناصري ثم أنشأ يقول بأبيات قدر اثني عشر بيتاً ما حفظت منها إلّا قوله :أنت الذي صيرتني بعد الصغار مكبّراوتركتَ أحمد في الخلافة هاجِراً فيما يرىومنعتَ فاطمة الوارثة بالحديث المُفْتَرَىإلى آخر كلامه ثم إن أبا الشرور سجد للغرور وأقسم باللات والعُزَّى والهُبَل الأعلى إني ما عبدتُ معبودهم إلّا خوفاً من أسيافهم ، وإنما أنت معبودي ثم أنشأ يقول :أُعْلُ هُبَل أُعْلُ هُبلأُعْلُ أبونا أنت من نار من الطين أجلّأعز من أمر الورى بالخلاف لم تزلوإن رماك بالبلا على الجحيم لم تُبَليا ملِكاً دولَتُهُ بالأرض تجتاحُ الدّوَلويا عزيزاً تاهَ بالفخر على شيخ الرسليا باطلاً في أكثر الناسِ به الحقّ بطلويا مطاع الأمر بين الآخرين والأولبالنقدِ أسعفتَ وشانيك على الوعد حصلحسبُك فخراً أن يقول الله إبليس فعلحسبي رضاك وقِلَا الربّ وأرباب المللبه‌راستی در کتابی عتیق (کهن)، از تالیفات متقدمین، مطلبی دیدم که معنای آن چنین بود: اعرابی‌ای به نام ابو الشرور (ابو بکر) همراه با برخی از یارانش به بیابان رفت. در آنجا رجیم (ابلیس) بر آنان ظاهر شد و در برابر ابو الشرور به سجده افتاد و به لات و عُزّی سوگند یاد کرد و گفت: «تو معبود و پرستیدهٔ من و یاور منی.» سپس اشعاری در حدود دوازده بیت سرود که من تنها این بخش از آن را به یاد دارم:«تو همان کسی هستی که مرا پس از کوچک بودن، بزرگ و صاحب‌مقام کردی؛و احمد (صلی الله علیه و آله) را در مسئله خلافت، هذیان‌گو وانهادی و از آن دور کردی؛ و فاطمه (علیها السلام)، وارث [پیامبر] را به‌وسیله آن حدیثِ ساختگی از حقش محروم کردی....» تا پایان سخنان او.سپس ابو الشرور نیز در برابر آن فریب و غرور به سجده افتاد و به لات و عُزّی و هُبَلِ بزرگ سوگند یاد کرد و گفت: «من معبودهای آنان را جز از ترس شمشیرهایشان نپرستیدم؛ بلکه تو معبود منی.»سپس این اشعار را سرود:«بلندمرتبه است هُبَل، بلندمرتبه است هُبَل هُبَل!ای پدر ما، تو از آتشی، و از خاک برتر و والاتری؛از آن‌که مردم را به مخالفت و دوگانگی فراخوانده، همواره عزیزتر و نیرومندتری.و اگر او تو را به بلا و آتش دوزخ افکند، باکی از آن نداری.ای پادشاهی که دولت و فرمانروایی‌ات در زمین، دولت‌های دیگر را درهم می‌کوبد؛و ای قدرتمندی که از سر فخر و غرور، حتی بر سرور پیامبران نیز فخر می‌فروشی؛ای باطلی که به سبب آن، در میان بسیاری از مردم، حق باطل گردیده است؛و ای کسی که فرمانت در میان پیشینیان و پسینیان اطاعت می‌شود؛با زر و سیم مرا یاری کردی و دشمنانت نیز به وعده‌ای که داده بودی دست یافتند.برای افتخار تو همین بس که الله بگوید: «ابلیس چنین کرد.»رضایت تو مرا بس است، هرچند پروردگار و پروردگارانِ دیگر آیین‌ها مرا دشمن بدارند.»📖شرح الزیارة الجامعة الکبیرة، ج۲، ص۳۳۰-۳۳۱➡️ @ahlebeitas