من غالبا شب‌های تحمیلی رو سر کردماز بچگی کم‌خوابی بیماریِ مُسری بودمن غالبا یک متهم تو بندِ وجدانمان

من غالبا شب‌های تحمیلی رو سر کردماز بچگی کم‌خوابی بیماریِ مُسری بودمن غالبا یک متهم تو بندِ وجدانمانگار من از من بودنش هم سخت کُفری بودمن غالبا یک شاعرِ بی نام، یک ولگردیک انفرادی سنگرم تو گوشه‌ی ذهنممن غالبا یک هیروشیما توی رگ‌هاممبینِ آدم‌هاش ظاهرا تنها خودم زندممن غالبا بعد از سقوطم باز خندیدمبا اینکه شیون‌های روحم مغز بلعیدهمن غالبا یک هیتلرِ بی‌اقتدارم کهحتی برای زنده موندن هم نجنگیدهمن غالبا با این مقوله سخت درگیرمبیداری و بیداری و بیداری و بیدارمن غالبا یک مینِ جنگی تو سرم دارمآماده‌ی خنثی شدن با پاکتِ سیگارمن غالبا میفهمم و چیزی نمیفهمممن تو تضادم با خودم هر ساعت و لحظهبین خیال و واقعیت لمس میمونمانقدر که حتی حس کنم من بودنم فرضه من غالبا از اشتباهاتم نمیترسممن تیرگی رو دوست دارم توی نقاشیمن غالبا خوشبین به آدم‌های دنیائملطفا تلاشت رو بکن برعکس من باشی!👤 شاعر : احمد جعفری@AhmadJafariOfficial