خداحافظ جهانپیِ شمشیر و تاج و مُهر و انگشتر نمی‌گردمخداحافظ جهان! دنبال درد سر نمی‌گردمطلا‌ سرخ است و آتش سرخ و دنیا قصر فرعون است!مرا آتش خوشایند است گِرد زر نمی‌گردمپر سیمرغ را در مِجمَرت می‌افکنی امّاخودم جادوگرم مغلوب زال زر نمی‌گردمگُلِ آتش شدم سر تا به پا در باد رقصانمشقایق نیستم از بادها پرپر نمی‌گردمدماوندم جهنّم در میان جان خود دارماز این‌ برفِ سبک خاموش و خاکستر نمی‌گردمنهنگی سرکشم‌ بی‌طاقت امواج اقیانوس بمیرم هم به خواری لای جوی و جر نمی‌گردمخداحافظ جهان! عفریت عاشق‌کش! شقایق‌کشبرو! مجذوبت ای جلّاد افسونگر نمی‌گردمدر این عصر فراموشی در این شب‌های‌ خاموشیچنان از یادها رفتم که دیگر بر نمی‌گردم✍ سید احمد میرزاده/۲۱ خرداد ۱۴۰۵@ahmadmirzade