نیزارهای سرخضحاک ، مست خواب و شب مارها بلندفریاد بی جواب گرفتارها بلندهربار نام تازه و این سان که می رودضجه است تا سحر که شود بارها بلنددیگر ورید پیر کفایت نمی کندخون هرچه تازه خوشتر و فواره ها ... بلندسلطان سرش سلامت! امن است تاج و تختزنجیرها ضخیم ، .... و دیوارها بلندشب، سرد و شهر، ساکت و مردم درون خویشانسان، سری است بر سر بازارها بلندانسان روایتی است شگفت از انوشگیمی میرد و به لطف سرش دارها بلندشهری به شکل ماه ! ، و آبی به رنگ سرخ!خواب خدا عمیق! .... و نیزارها بلند!افسانه ای غریب که گفتن نمی توانوقتی درون فاجعه انکارها بلنداین داستان تازه ی قوم شکسته ای استتا خواب کودکان به شب تارها بلند"بی مار دوش" شوق دریدن گرفته استدر جنگلی که پرچم کفتارها بلند!#انوش