سلام دوستانِ جان▫️ده سال گذشت از فردای چهل سالگی‌ام که با دلم قرار گذاشتم هر سال، ماه رمضانم را با ش

سلام دوستانِ جان▫️ده سال گذشت از فردای چهل سالگی‌ام که با دلم قرار گذاشتم هر سال، ماه رمضانم را با شما بگذرانم. کم‌کم فصل‌های دیگری از هر سال را هم غنیمت شمردم برای قرارهایی از جنس الاهیات و ادبیات.حاصل این قرارها در این یک دهه، بیش از ۲۸۰ گفتار الاهیاتی است که ادمین بزرگوارِ این صفحه، با محبت و سخاوت، همه آنها را در این کانال جمع‌آوری کرده است. در این سالها میهمانِ ذهن و ذکرِ شما بودن، کیمیای سعادتِ من بود و تک تک ستایش‌ها و نقدها و پرسش‌های‌تان فروغ شب‌ها و رمق روزهای عمرم. این چند خط اما مقدمه‌ای است برای یک یادداشت خداحافظی.▫️در سالهای ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۵، وقتی نسل‌کشی در آلمان نازی رخ داد، زلزله‌ای ادبیات و الاهیات را تکان داد و کلمات را تا سالها به سکوتِ تردید و تأمل کشاند و نتیجه‌اش شد «الاهیات و ادبیاتِ پس از آشویتس».  تئودور آدورنو، فیلسوف آلمانی که آن سالهای سیاه را زندگی کرده بود جمله معروفی دارد که: «شعر گفتن بعد از آشویتس، بربریت است.» همزمان برخی الاهیدانان می‌پرسیدند چرا خدا در آشویتس «ساکت» بود؟ ریچارد روبنشتاین، الاهیدان یهودی می‌گفت بعد از هولوکاست دیگر نمی‌توان مانند گذشته از خداوند سخن گفت. در تاریخ اسلام نیز بعد از حمله مغول به بغداد در میانه‌ی قرن هفتم هجری، این پرسش مطرح شد که چگونه عزت و حرمت مسلمانان به دست قوم چنگیز و هلاکو چنان در هم کوبیده شد؟ به تدریج، الاهیاتِ اعتراضی از دل فاجعه‌ها متولد شد تا الهی‌دانان به جای دفاع از خدا، با او مجادله کنند و به سنتِ ایوب پیامبر (به روایتِ عهد عتیق) از خداوند طلبکار باشند!▫️در تجربه و سرزمین ما نیز هر چه از عمر جمهوری اسلامی گذشت، از دل تشیعِ حاکم و از برگ‌برگِ کتاب و مکتبش، قومی خونریز و عاری از شرف و عاطفه به بار آمد که برای هر شلیک و ساچمه و باتوم و تجاوزش سندی و مستندی شیعی داشت؛ اما قصه‌ی قتل عام در دو شامگاه هجدهم و نوزدهم دی‌ماه برای من، مهیب‌ترین تکانه‌ی همان زلزله بود. پرسشی بزرگ گریبان مرا گرفته است که چگونه می‌توانم با حرامیانِ ولایت، حرم مشترک داشته باشم و کتاب و مکتب مشترک؟ فاجعه که از حد بگذرد پاسخ این پرسش با دوگانه‌هایی از جنس قرائت انسانی یا قرائت ایدئولوژیک از دین قابل فهم نیست. ▫️من اکنون به احترام خیل جاویدنامان و خشمِ مردمان وطنم و در اقتدا به سنتِ ادبیات و الاهیاتِ پس از آشویتس، محتاج تأمل و تجدید نظرم. باید بیشتر و از نو بیندیشم. به دعای خیر شما برای عاقبت‌به‌خیری‌ام دل بسته‌ام و برای عبور از نکبت جمهوری اسلامی که دامن ما و فرزندان ما و سرزمین ما را گرفته است در حد وسعِ اندکم تلاش می‌کنم.در این شب سیاهم گم گشت راه مقصوداز گوشه‌ای برون آی! ای کوکب هدایتجان‌تان بی‌بلامحمد جواد اکبرین