اصلا شوق نداشت به کسی شلاق بزند!و حتی گاهی که حد جاری میکرد، اشک می‌ریخت!به همین دلیل ابتدا گناه شخص راانکار میکرد تا از مجازات رهایی یابد و اموال دزدیده را به صاحبش بازگرداند!اما برده‌ای بود که به دزدی خود چندین بار اعتراف داشت. حضرت به او فرمود: بفهم که چه می گویی و این بار دوم است که اعتراف میکنی.آن برده چندین مرتبه به گناه خود اعتراف کرد و حضرت طبق اصولچهار انگشت او را قطع کرد.آن برده انگشتها‌یش را در دست گرفت و در حالی که خون از دستش می چکید از محضر حضرت بیرون آمد.ابن کواء، که از خوارج بودبا طعنه به آن برده گفت:چه کسی انگشتان تو را بریده است؟!گمان میکرد این برده در حالی که خون از دستش میچکد و درد دارد توهینی به امیرالمؤمنین خواهد کرد؛ اما آن برده گفت: قَطَعَ يَمينِي سَيِّدُ الْوَصِيِّينَ وَ قَائِدُ الْغُرِ الْمُحَجَّلِينَ وَ أَوْلَى النَّاسِ بِالْمُؤْمِنِینَ...امیرمؤمنان و پیشوای پرهیزکاران، سرور و پیشتاز پیش قراولان رئیس دین و سید اوصیای الهی انگشتانم را قطع کرده است.برده را نزد امیرالمؤمنین آوردند و ماجرا را خدمت ایشان عرض کردند. حضرت به او فرمود:شنیده ام فضائل مرا گفته ای!برده سیاه گفت: بله. حضرت فرمود: از من ناراحت نشدی؟!گفت: شما مولای کریمی هستید که مرا از آتش جهنم نجات دادید. فرمود:چرا این سخنان را میگویی؟ عرض کرد:به خدا قسم عشق تو با گوشت و پوست من آمیخته است...@alaviaat | بحارالانوار،ج۴۰،ص۲۸۰