بخش اول: تست‌های الکتریکی و عایقی ۱. ولتاژ شکست دی‌الکتریک (Dielectric Breakdown Voltage - BDV)- روش تست: IEC 60156- توضیح: اعمال ولتاژ متناوب با افزایش تدریجی بین دو الکترود با فاصله ۲.۵ میلی‌متر تا لحظه ایجاد جرقه.- دلیل انجام: مهم‌ترین شاخص قدرت عایقی اولیه. روغن نو باید فاقد رطوبت آزاد و ذرات معلق باشد.- حد مجاز: حداقل ۳۰ کیلوولت (برای روغن‌های معمولی) و ۵۰ کیلوولت (برای روغن‌های فشار قوی EHV). ۲. ضریب تلفات دی‌الکتریک (Dielectric Dissipation Factor - DDF یا tan δ)- روش تست: IEC 60250- توضیح: اندازه‌گیری نسبت انرژی تلف‌شده به صورت گرما در عایق تحت میدان الکتریکی متناوب در دماهای ۲۳ و ۹۰ درجه سانتی‌گراد.- دلیل انجام: شاخص دقیق خلوص فرآیند تصفیه. در روغن نو باید بسیار نزدیک به صفر باشد.- حد مجاز: حداکثر ۰.۰۰۳ در دمای ۹۰ درجه (معمولاً زیر ۰.۰۰۱). ۳. تمایل به تولید گاز (Gassing Tendency)- روش تست: IEC 60628- توضیح: قرار دادن روغن در معرض تخلیه الکتریکی کرونا و اندازه‌گیری مقدار گاز تولید شده یا جذب شده بر حسب میکرولیتر بر دقیقه (μL/min).- دلیل انجام: بسیار حیاتی برای ترانسفورماتورهای فشار قوی (HV/EHV). روغن باید تمایل به جذب گاز داشته باشد (عدد منفی) تا از تشکیل حباب‌های گاز در میدان‌های الکتریکی شدید جلوگیری شود.- حد مجاز: حداکثر ۵- μL/min (عدد منفی یعنی جذب گاز). ۴. ضریب گذردهی نسبی / ثابت دی‌الکتریک (Relative Permittivity / Dielectric Constant)- روش تست: IEC 60250- توضیح: اندازه‌گیری ثابت دی‌الکتریک روغن در دمای ۲۳ درجه و ۹۰ درجه سانتی‌گراد.- دلیل انجام: ضروری برای محاسبات طراحی ترانسفورماتور، به ویژه محاسبه ظرفیت خازنی بوشینگ‌ها و سیم‌پیچ‌ها.- حد مجاز: معمولاً بین ۲.۱ تا ۲.۳ در دمای ۲۳ درجه. بخش دوم: تست‌های فیزیکی و هیدرولیکی ۵. گرانروی یا ویسکوزیته (Viscosity)- روش تست: IEC 60296 (بخش روش‌های اندازه‌گیری) / ASTM D3487- توضیح: اندازه‌گیری مقاومت روغن در برابر جریان یافتن در دماهای ۴۰ درجه، ۲۰- درجه، ۳۰- درجه و ۴۰- درجه سانتی‌گراد.- دلیل انجام: تضمین گردش صحیح روغن برای خنک‌کاری سیم‌پیچ‌ها. برای روغن‌های مناطق سردسیر، ویسکوزیته در دماهای زیر صفر بسیار حیاتی است.- حد مجاز: حداکثر ۱۲ mm²/s در دمای ۴۰ درجه، حداکثر ۱۸۰۰ mm²/s در دمای ۳۰- درجه (برای کلاس سردسیر). ۶. نقطه اشتعال (Flash Point)- روش تست: IEC 60079-10 یا ASTM D92 (Cleveland Open Cup)- توضیح: تعیین کمترین دمایی که بخارات روغن در مجاورت شعله مشتعل می‌شوند.- دلیل انجام: پارامتر ایمنی حیاتی. نقطه اشتعال بالا (معمولاً بالای ۱۴۰ درجه) تضمین می‌کند که هیچ حلال یا هیدروکربن سبک فراری در روغن باقی نمانده است.- حد مجاز: حداقل ۱۳۵ درجه سانتی‌گراد (معمولاً بالای ۱۴۵ درجه). ۷. نقطه ریزش (Pour Point)- روش تست: IEC 60079-10 یا ASTM D97- توضیح: کمترین دمایی که در آن روغن هنوز قابلیت جریان یافتن دارد.- دلیل انجام: اطمینان از عملکرد ترانسفورماتور در شرایط آب و هوایی سرد. نشان می‌دهد که موم (Wax) به درستی در فرآیند پالایش حذف شده است.- حد مجاز: حداکثر ۳۰- درجه سانتی‌گراد (برای روغن‌های معمولی) و ۵۰- درجه (برای روغن‌های مناطق سردسیر). ۸. چگالی یا دانسیته (Density)- روش تست: IEC 60296 / ASTM D1298- توضیح: اندازه‌گیری جرم روغن در واحد حجم در دمای ۲۰ درجه سانتی‌گراد.- دلیل انجام: چگالی روغن باید کمتر از چگالی یخ باشد تا در صورت تشکیل یخ، روی سطح روغن شناور بماند و به سیم‌پیچ‌ها نرسد.- حد مجاز: حداکثر ۸۹۰ kg/m³ در دمای ۲۰ درجه (معمولاً حدود ۸۵۰ تا ۸۸۰). ۹. ظاهر روغن (Appearance)- روش تست: بررسی بصری- توضیح: ارزیابی روغن در نور روز.- دلیل انجام: روغن نو باید شفاف و درخشان (Clear and bright) و عاری از هرگونه مواد معلق، کدورت یا رسوبات باشد.- حد مجاز: شفاف و بدون ذرات قابل مشاهده.ادامه مقاله 👇 @alborztadbirkaran