⚠️ بدهی ۴۰ تریلیون‌دلاری آمریکا؛ جنگی که باید برای واشنگتن هزینه داشته باشد💰 اقتصاد آمریکا؛ زیر بار بدهیبدهی دولت آمریکا از مرز ۴۰ تریلیون دلار عبور کرده است. در چنین شرایطی، هر جنگ پرهزینه می‌تواند فشار اقتصادی و سیاسی بیشتری بر واشنگتن وارد کند. یکی از اهداف ادعایی تقابل با ایران نیز دستیابی به منابع انرژی و تقویت موقعیت اقتصادی و راهبردی آمریکا عنوان می‌شود.🛢 دو هدف اصلی در تقابل با ایراناین دیدگاه، حمله به ایران را دارای دو هدف اصلی می‌داند: نخست، دسترسی به منابع نفت و ثروت انرژی ایران و دوم، ایجاد یک نظم منطقه‌ای تحت سلطه آمریکا و اسرائیل. بنابراین تا زمانی که آمریکا احساس کند این اهداف قابل دستیابی‌اند، فشار و تهدید ادامه خواهد داشت.🛡 بازدارندگی؛ تنها زبان قابل فهم برای دشمنراه دور کردن سایه جنگ، صرفاً امتیاز دادن و مذاکره نیست؛ بلکه باید هزینه حمله برای طرف مقابل آن‌قدر بالا باشد که اساساً از حمله منصرف شود. همان منطقی که امام خمینی(ره) بر آن تأکید داشت: اگر «جهانخواران» در برابر دین و استقلال ایران بایستند، ایران نیز باید در برابر آنان ایستادگی کند.🔥 پاسخ باید هزینه واقعی داشته باشداگر حمله به ایران صرفاً با خسارت محدود و سپس آتش‌بس تمام شود، ممکن است طرف مقابل آن را یک هزینه قابل‌تحمل بداند. اما اگر هر تجاوزی با پاسخ متناسب و افزایش جدی هزینه‌های اقتصادی و راهبردی همراه شود، محاسبات دشمن تغییر خواهد کرد.🛢 نفت؛ اهرم متقابل ایرانایران باید این پیام را منتقل کند که حمله به کشور نه‌تنها نفت ایران را در اختیار آمریکا قرار نمی‌دهد، بلکه می‌تواند بازار انرژی منطقه و جهان را نیز با شوک جدی مواجه کند. تنگه هرمز در این معادله یک اهرم مهم ژئوپلیتیکی است و امنیت انرژی جهان به وضعیت آن وابستگی بالایی دارد.🌊 تنگه هرمز؛ اهرم اقتصادی و راهبردیهرگونه تصمیم درباره تنگه هرمز باید با محاسبه دقیق تبعات اقتصادی و حقوقی آن انجام شود؛ اما اصل مسئله روشن است: ایران نباید اجازه دهد دشمن از تنگه هرمز به‌عنوان «ماشین چاپ پول» برای تأمین هزینه‌های فشار علیه ایران استفاده کند، در حالی که خود ایران از این موقعیت هیچ منفعتی نمی‌برد.💵 درآمد ترانزیتی؛ فرصتی که نباید نادیده گرفته شودبرآوردهایی درباره ظرفیت درآمدزایی تنگه هرمز مطرح شده که ارقام ده‌ها میلیارد دلاری را نشان می‌دهد. اگر عبور و مرور پس از یک دوره محدودیت دوباره برقرار شود، موضوع دریافت عوارض متعارف می‌تواند به‌عنوان یک اهرم اقتصادی مورد بررسی قرار گیرد؛ البته نحوه اجرا باید با حقوق بین‌الملل و ملاحظات امنیتی سازگار باشد.🔄 شکستن چرخه حمله و مذاکرهیکی از مشکلات اساسی این است که کشور وارد چرخه‌ای شود که الگوی آن چنین باشد: حمله، آتش‌بس، مذاکره، امتیازدهی و سپس حمله مجدد. اگر قرار است این چرخه شکسته شود، طرف مقابل باید بداند که تجاوز نظامی، هزینه‌ای واقعی و بلندمدت برای او ایجاد خواهد کرد.🚫 وابستگی به وعده‌های اقتصادی ممنوعنباید امنیت کشور را به وعده‌هایی مانند لغو بلندمدت تحریم‌ها یا سرمایه‌گذاری‌های چندصد میلیارد دلاری گره زد. تجربه نشان داده است که وعده اقتصادی بدون پشتوانه قدرت و تضمین اجرایی، نمی‌تواند جایگزین بازدارندگی واقعی شود.🧭 محاسبات آمریکا باید تغییر کندهدف اصلی سیاست بازدارندگی این نیست که جنگ رخ دهد؛ دقیقاً برعکس، هدف آن این است که طرف مقابل به این نتیجه برسد که جنگ به‌صرفه نیست. اگر هزینه حمله برای آمریکا و متحدانش بالا باشد، انگیزه آغاز جنگ کاهش پیدا می‌کند.⚠️ جمع‌بندیمسئله اصلی، جنگ‌طلبی نیست؛ جلوگیری از جنگ از طریق بازدارندگی است. ایران باید به‌گونه‌ای قدرت دفاعی و اهرم‌های راهبردی خود را حفظ کند که هیچ قدرتی نتواند حمله به کشور را یک پروژه کم‌هزینه تصور کند. مذاکره زمانی معنا پیدا می‌کند که پشت آن قدرت، بازدارندگی و توان تحمیل هزینه متقابل وجود داشته باشد؛ وگرنه ممکن است چرخه حمله، آتش‌بس، مذاکره و حمله مجدد دوباره تکرار شود.