📡 صدای من میاد؟☢️ اگر می‌تونی، بساز. با اینکه خیلی، خیلی، خیلی دیر شده، اما برای اینکه به عصر حجر ب

📡 صدای من میاد؟☢️ اگر می‌تونی، بساز. با اینکه خیلی، خیلی، خیلی دیر شده، اما برای اینکه به عصر حجر برنگردیم، باید به عصر اتم رفت.🛡 اینکه می‌گویم بسازیم، نه به این خاطر است که عاشق جنگ اتمی‌ام؛ دقیقاً برعکس. می‌خواهم جلوی ویرانی کشورم را به دست مشتی اوباش فناتیک، متعصب و جانیِ مسیحی-صهیونیستِ آمریکایی بگیرم.📚 از منظر کنت والتز، به‌ویژه در مقاله معروف او «چرا ایران باید بمب داشته باشد: موازنه هسته‌ای به معنای ثبات است» در سال ۲۰۱۲، مسئله اصلی نه «خوب بودن» سلاح هسته‌ای، بلکه اثر ساختاری آن بر رفتار دولت‌ها در یک نظام آنارشیک است.⚖️ والتز در سنت نوواقع‌گرایی استدلال می‌کند که وقتی یک منطقه با عدم‌توازن شدید قدرت روبه‌رو باشد، بازیگر برتر وسوسه بیشتری برای فشار، تهدید یا حتی استفاده از زور دارد؛ اما ورود بازدارندگی هسته‌ای این عدم‌توازن را تعدیل می‌کند و هزینه جنگ را برای همه طرف‌ها به سطحی غیرقابل‌قبول می‌رساند.☢️ در این منطق، سلاح هسته‌ای بیش از آنکه ابزار جنگ باشد، ابزار احتیاط است؛ زیرا دولت‌ها می‌دانند هر خطای محاسباتی می‌تواند به ویرانی متقابل بینجامد.🌍 از همین رو والتز، برخلاف ادبیات رایج ضد اشاعه، استدلال می‌کرد که هسته‌ای‌شدن یک بازیگر جدید در خاورمیانه می‌تواند رفتار طرف‌های منطقه‌ای را محتاط‌تر، محافظه‌کارانه‌تر و در نتیجه کم‌تنش‌تر کند.🏛 در سطح منطقه‌ای، نتیجه منطقی این استدلال آن است که بازدارندگی هسته‌ای می‌توانست به جای جنگ پیش‌دستانه و ماجراجویی نظامی آمریکا و اسرائیل علیه ایران، نوعی «صلح منفی» یا ثبات مبتنی بر ترس متقابل ایجاد کند.⚖️ والتز بر این باور بود که در خاورمیانه، مشکل اصلی برتری نامتقارن و فقدان موازنه است؛ بنابراین اگر این موازنه از طریق ظرفیت هسته‌ای برقرار شود، انگیزه برای حمله مستقیم کاهش می‌یابد، زیرا حتی بازیگر قوی‌تر نیز دیگر نمی‌تواند بدون هراس از تلافی فاجعه‌بار عمل کند.🔒 در این چارچوب، تنش‌زدایی نه از راه اعتماد، هنجارهای مشترک یا آشتی سیاسی، بلکه از راه مهار ساختاری حاصل می‌شود؛ یعنی دولت‌ها چون از پیامدهای جنگ می‌ترسند، ناچار به خویشتنداری می‌شوند.