⚠️ جنگ فقط در میدان نظامی تعیین نمی‌شودمسئله اصلی، صرفاً ورود دوباره به مذاکره نیست؛ مسئله این است ک

⚠️ جنگ فقط در میدان نظامی تعیین نمی‌شودمسئله اصلی، صرفاً ورود دوباره به مذاکره نیست؛ مسئله این است که محاسبات طرف مقابل تغییر کند. اگر آمریکا و اسرائیل تصور کنند با فشار نظامی، اقتصادی و سیاسی می‌توانند ایران را وادار به عقب‌نشینی کنند، طبیعی است که فشار را ادامه دهند. بازدارندگی یعنی دشمن بداند ادامه مسیر، هزینه‌هایی دارد که ممکن است از دستاوردهایش بیشتر باشد.🎯 بازدارندگی یعنی استفاده از همه ابزارهاقدرت یک کشور فقط موشک و هواپیما نیست. اقتصاد، انرژی، دیپلماسی، ائتلاف‌های سیاسی، افکار عمومی، تاب‌آوری داخلی و ظرفیت‌های منطقه‌ای هم بخشی از قدرت ملی‌اند. همان‌طور که در این مصاحبه اشاره شد، در روابط بین‌الملل نمی‌توان فقط به یک ابزار تکیه کرد؛ کشوری موفق‌تر است که بتواند مجموعه ابزارهای خود را هماهنگ و هوشمندانه به کار بگیرد.🌐 دیپلماسی فقط نشستن پشت میز نیستمذاکره زمانی مؤثرتر است که پشتوانه قدرت داشته باشد. دیپلماسی باید هم‌زمان با روابط اقتصادی، سیاسی و راهبردی با چین، روسیه، کشورهای منطقه و سایر قدرت‌ها پیش برود. هدف، قطع ارتباط با غرب نیست؛ هدف این است که ایران در سیاست خارجی به یک گزینه محدود وابسته نباشد.📉 اقتصاد آمریکا می‌تواند به نقطه فشار سیاسی تبدیل شودیکی از نکات مهم مصاحبه، تأثیر مستقیم جنگ بر قیمت نفت، بنزین و کالاها در آمریکاست. برای افکار عمومی آمریکا، افزایش هزینه زندگی موضوعی بسیار ملموس‌تر از بسیاری از مباحث ژئوپلیتیکی است. اگر یک جنگ طولانی باعث افزایش پایدار قیمت انرژی و تورم شود، هزینه سیاسی آن می‌تواند به دولت آمریکا منتقل شود؛ به‌خصوص در آستانه انتخابات.اما این نکته باید واقع‌بینانه فهمیده شود: افزایش قیمت انرژی به‌تنهایی تضمین‌کننده تغییر سیاست واشنگتن نیست؛ بلکه یکی از عواملی است که در کنار تلفات، هزینه‌های نظامی، فشار افکار عمومی و اختلافات سیاسی داخلی می‌تواند محاسبات دولت آمریکا را تغییر دهد.♟ جنگ روایت‌ها هم بخشی از میدان استترامپ به‌شدت به روایت سیاسی و رسانه‌ای اهمیت می‌دهد. بنابراین صرفِ انجام یک عملیات یا مذاکره کافی نیست؛ هر طرف تلاش می‌کند آن را به‌گونه‌ای روایت کند که نشان دهد ابتکار عمل در دست اوست. ایران نیز نباید صرفاً به روایت طرف مقابل واکنش نشان دهد؛ باید روایت خود را بر پایه واقعیت‌های میدانی، دیپلماسی و دستاوردهای سیاسی شکل دهد.⚖️ میان آمریکا و اسرائیل باید تفاوت قائل شداین دو بازیگر منافع کاملاً یکسانی ندارند، هرچند در بسیاری از مسائل هم‌پوشانی جدی دارند. هنر سیاست خارجی ایران می‌تواند این باشد که از اختلاف منافع و محاسبات آنها برای کاهش فشار علیه خود استفاده کند؛ نه اینکه تصور کند می‌تواند یک‌شبه آمریکا را از اسرائیل جدا کند. هدف واقع‌بینانه، ایجاد شکاف در تصمیم‌ها و محاسبات است، نه انتظار فروپاشی کامل اتحاد آنها.🛡 تجربه تاریخی یک پیام روشن داردنمونه‌هایی مانند عراق، لیبی و اوکراین نشان می‌دهند که صرفِ اتکا به تضمین‌های سیاسی یا حقوقی قدرت‌های بزرگ، لزوماً امنیت پایدار ایجاد نمی‌کند. در نهایت، هر کشوری باید توان دفاع از منافع و امنیت خودش را داشته باشد. البته بازدارندگی الزاماً به معنای رفتن به سمت سلاح هسته‌ای نیست؛ حتی توان متعارف، اقتصادی، فناورانه و دیپلماتیک نیز می‌تواند بخشی از بازدارندگی باشد.⚠️ جمع‌بندیایران نه باید منفعل باشد و نه بی‌محابا وارد جنگ شود. راهبرد منطقی، بازدارندگی فعال، دیپلماسی چندلایه، تقویت اقتصاد داخلی، توسعه روابط با قدرت‌های غیرغربی، حفظ اهرم‌های منطقه‌ای و تلاش برای افزایش هزینه‌های ادامه فشار است.مذاکره زمانی معنا و قدرت بیشتری دارد که طرف مقابل بداند ایران فقط یک گزینه روی میز ندارد. هدف، جنگ برای جنگ نیست؛ هدف این است که هزینه تجاوز و فشار آن‌قدر بالا برود که عقلانیت سیاسی، جای محاسبه نظامی را بگیرد.