🏴 دفاع ایران از ترتیبات ایرانی تنگه هرمز در ایام تشییع رهبر شهید، از نقاط افتخار تاریخ ایران است؛ ل

🏴 دفاع ایران از ترتیبات ایرانی تنگه هرمز در ایام تشییع رهبر شهید، از نقاط افتخار تاریخ ایران است؛ لحظه‌ای که جادوی شبِ اصلاندوز باطل شد.⚔️ جنگی که نباید وارونه روایت شود🔎 یکی از خطاهای جدی در تحلیل تحولات اخیر، وارونه‌کردن ترتیب وقایع و نسبت‌دادن آغاز درگیری به اقداماتی است که در واقع واکنش به نقض تعهدات و تشدید تنش از سوی طرف مقابل بوده‌اند.🎁 ایران پیش از تشدید درگیری‌ها، تا حد امکان تلاش کرد با ابزارهای هشدار و بازدارندگی، مانع ایجاد کریدور جنوبی شود. حتی در مواجهه با کشتی‌هایی که به محدوده مورد مناقشه نزدیک می‌شدند، واکنش اولیه در حد هشدار باقی می‌ماند و از تشدید تنش پرهیز می‌شد.💥 اما در شب تشییع، طرف مقابل حملات گسترده‌ای را از پایگاه‌های خود در امارات آغاز کرد؛ حملاتی که تأسیسات و شناورهای ایرانی را هدف قرار داد و عملاً سطح درگیری را از بازدارندگی به رویارویی نظامی مستقیم ارتقا داد. واکنش ایران پس از این حملات شکل گرفت، نه پیش از آن.👍 از سوی دیگر، فروپاشی تفاهم موجود را نیز نمی‌توان صرفاً به اقدامات ایران نسبت داد. لغو معافیت‌های نفتی، استقرار نیرو برای ایجاد کریدور و نقض تعهدات مرتبط با لبنان، پیش از واکنش نظامی ایران رخ داده بود. بنابراین، ادعای اینکه ایران صرفاً برای کنترل کریدور جنوبی وارد جنگ شد، با ترتیب واقعی تحولات سازگار نیست.⚖️ موضع ایران نیز خروج یک‌جانبه از تعهدات نبود؛ بلکه بر یک اصل روشن استوار بود: تعهدات متقابل‌اند و وقتی طرف مقابل به تعهدات خود عمل نمی‌کند، انتظار اجرای یک‌طرفه توافق منطقی نیست.🔘 مسئله را باید در همین چارچوب دید: جنگ زمانی آغاز شد که طرف مقابل سطح تقابل را به حمله مستقیم نظامی ارتقا داد؛ نه زمانی که ایران برای جلوگیری از ایجاد کریدور جنوبی هشدار و بازدارندگی اعمال می‌کرد. روایت خلاف این ترتیب، عملاً علت و معلول را جابه‌جا می‌کند.