☝️ محاصره دریایی آمریکا لزوماً به معنای فلج شدن تجارت ایران نیست؛ مشکل اصلی اینجاست که سال‌ها تجارت کشور را بیش از حد به مسیر دریایی جنوب وابسته کرده‌ایم و از ظرفیت مرزهای زمینی و کریدورهای منطقه‌ای به اندازه کافی استفاده نکرده‌ایم. ترکیه، روسیه، عراق، قزاقستان، چین، افغانستان و پاکستان می‌توانند بخشی از این وابستگی را جبران کنند؛ هم در تأمین کالا و هم در صادرات. از طرف دیگر، نباید اجازه بدهیم آمریکا یک طرف محاصره را ایجاد کند و خودمان هم با بوروکراسی، ثبت سفارش، مجوزهای متعدد و تصمیم‌گیری‌های کند، طرف دیگر آن را تکمیل کنیم. در شرایط غیرعادی، مدیریت کشور هم باید متناسب با شرایط تغییر کند. در کنار این‌ها، بازدارندگی و قدرت چانه‌زنی هم ضروری است؛ چون دیپلماسی بدون قدرت، بیشتر شبیه درخواست است تا مذاکره. بنابراین نباید اقتصاد کشور را معطل توافق، لغو تحریم‌ها یا وعده سرمایه‌گذاری خارجی کنیم؛ باید مسیرهای تجارت را متنوع، موانع داخلی را حذف و وابستگی به یک مسیر یا یک کشور را کم کنیم. بسته شدن یک مسیر نباید به معنای بسته شدن راه اقتصاد کشور باشد.