🔴 اللهم بارک لمولانا صاحب الزمان✨ عَنِ الْحَسَنِ الْبَصْرِيِّ قَالَ: كَانَ الْحُسَيْنُ علیه السلام سَيِّداً زَاهِداً وَرِعاً صَالِحاً نَاصِحاً حَسَنَ الْخُلُقِ فَذَهَبَ ذَاتَ يَوْمٍ مَعَ أَصْحَابِهِ إِلَى بُسْتَانٍ لَهُ وَ كَانَ فِي ذَلِكَ الْبُسْتَانِ غُلَامٌ يُقَالُ لَهُ صَافِي فَلَمَّا قَرُبَ مِنَ الْبُسْتَانِ رَأَى الْغُلَامَ يَرْفَعُ الرَّغِيفَ فَيَرْمِي بِنِصْفِهِ إِلَى الْكَلْبِ وَ يَأْكُلُ نِصْفَهُ فَتَعَجَّبَ الْحُسَيْنُ علیه السلام مِنْ فِعْلِ الْغُلَامِ فَلَمَّا فَرَغَ مِنَ الْأَكْلِ قَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَ لِسَيِّدِي وَ بَارِكْ لَهُ كَمَا بَارَكْتَ عَلَى أَبَوَيْهِ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ فَقَامَ الْحُسَيْنُ علیه السلام وَ نَادَى يَا صَافِي فَقَامَ الْغُلَامُ فَزِعاً وَ قَالَ يَا سَيِّدِي وَ سَيِّدَ الْمُؤْمِنِينَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ إِنِّي مَا رَأَيْتُكَ فَاعْفُ عَنِّي فَقَالَ الْحُسَيْنُ علیه السلام اجْعَلْنِي فِي حِلٍّ يَا صَافِي دَخَلْتُ بُسْتَانَكَ بِغَيْرِ إِذْنِكَ فَقَالَ صَافِي بِفَضْلِكَ وَ كَرَمِكَ وَ سُؤْدُدِكَ تَقُولُ هَذَا فَقَالَ الْحُسَيْنُ علیه السلام إِنِّي رَأَيْتُكَ تَرْمِي بِنِصْفِ الرَّغِيفِ إِلَى الْكَلْبِ وَ تَأْكُلُ نِصْفَهُ فَمَا مَعْنَى ذَلِكَ فَقَالَ الْغُلَامُ يَا سَيِّدِي إِنَّ الْكَلْبَ يَنْظُرُ إِلَيَّ حِينَ آكُلُ فَإِنِّي أَسْتَحْيِي مِنْهُ لِنَظَرِهِ إِلَيَّ وَ هَذَا كَلْبُكَ يَحْرُسُ بُسْتَانَكَ مِنَ الْأَعْدَاءِ وَ أَنَا عَبْدُكَ وَ هَذَا كَلْبُكَ نَأْكُلُ مِنْ رِزْقِكَ مَعاً فَبَكَى الْحُسَيْنُ علیه السلام ثُمَّ قَالَ إِنْ كَانَ كَذَلِكَ فَأَنْتَ عَتِيقٌ لِلَّهِ وَ وَهَبَ لَهُ أَلْفَ دِينَارٍ فَقَالَ الْغُلَامُ إِنْ أَعْتَقْتَنِي فَإِنِّي أُرِيدُ الْقِيَامَ بِبُسْتَانِكَ فَقَالَ الْحُسَيْنُ علیه السلام إِنَّ الْكَرِيمَ إِذَا تَكَلَّمَ بِكَلَامٍ يَنْبَغِي أَنْ يُصَدِّقَهُ بِالْفِعْلِ الْبُسْتَانُ أَيْضاً وَهَبْتُهُ لَكَ وَ إِنِّي لَمَّا دَخَلْتُ الْبُسْتَانَ قُلْتُ اجْعَلْنِي فِي حِلٍّ فَإِنِّي قَدْ دَخَلْتُ بُسْتَانَكَ بِغَيْرِ إِذْنِكَ كُنْتُ قَدْ وَهَبْتُ الْبُسْتَانَ بِمَا فِيهِ غَيْرَ أَنَّ هَؤُلَاءِ أَصْحَابِي لِأَكْلِهِمُ الثِّمَارَ وَ الرُّطَبَ فَاجْعَلْهُمْ أَضْيَافَكَ وَ أَكْرِمْهُمْ لِأَجْلِي أَكْرَمَكَ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَ بَارَكَ لَكَ فِي حُسْنِ خُلُقِكَ وَ رَأْيِكَ فَقَالَ الْغُلَامُ إِنْ وَهَبْتَ لِي بُسْتَانَكَ فَإِنِّي قَدْ سَبَلْتُهُ لِأَصْحَابِكَ﻿✨روزی امام حسین علیه‌السلام با یاران خود به بوستانش رفت که غلامی به نام«صافی»در آن بود.چون امام حسین علیه السلام به نزدیکی بوستان رسید،دید که غلام نشسته و نان می خورَد.به او نگریست و پشتِ درخت خرمایی پنهان شد تا او را نبیند.غلام،هر گرده نانی که برمی داشت،نیمی از آن را برای سگ می انداخت و نیم دیگر را می خورد.امام حسین علیه السلام از کار غلام،شگفت زده شد.چون[غلام]غذایش را خورد، گفت: ستایش، خدای را، خداوندا!مرا بیامرز و سَرورم را بیامرز و برایش برکت بیاور، همان گونه که برای پدر و مادرش برکت آوردی به رحمتت ای مهربان ترینِ مهربانان!امام حسین علیه السلام برخاست و فرمود: ای صافی! غلام،ترسان برخاست و گفت:ای سَرور من و سرور مؤمنان!شما را ندیدم.مرا ببخشید.امام حسین علیه السلام فرمودند: ای صافی!تو مرا حلال کن که بدون اجازه ات وارد بوستانت شده ام.صافی گفت:به فضل و کَرَم و سَروری ات چنین می گویی،ای سَرور من!امام حسین علیه السلام فرمود:«تو را دیدم که نیمی از گرده نان را برای سگ می اندازی و نیم دیگر را می خوری.معنای آن چه بود؟».غلام گفت:ای سَرور من!هنگامی که نان می خوردم،این سگ به من نگاه می کرد و من،از نگاهش به خودم خجالت می کشیدم و این،سگِ توست که بوستانت را از دشمنان،حراست می کند.من،بنده توام و این،سگِ تو.پس روزی ات را با هم خوردیم.امام حسین علیه السلام گریست و فرمود:«تو را در راه خدا آزاد کردم و با طیبِ خاطر،دو هزار دینار به تو می بخشم».غلام گفت:اگر چه آزادم کردی؛امّا کارهای بوستانت را انجام می دهم.امام حسین علیه السلام فرمود:«مرد،اگر سخنی می گوید،سزاست که با کارش آن را تصدیق کند.من گفتم:بدون اجازه ات به بوستانت وارد شده ام و گفته ام را تصدیق می کنم،بوستان و هر چه را در آن است،به تو بخشیدم،جز آن که این یارانم برای میوه و خرما خوردن آمده اند.آنان را میهمان کن و به خاطر من،بزرگشان دار.خداوند،تو را روز قیامت،بزرگ بدارد و بر خوی خوش و ادبت بیفزاید!».غلام گفت:اگر بوستانت را به من بخشیدی،من هم آن را برای یاران و پیروانت وقف کردم.📚مستدرک الوسایل ج۷ ص۱۹۴ حدیث ۸۰۰۶.@alhadith