آرام بگیر ای جان من؛می‌آیدآنچهبایدبیایدومی‌رود آنچه باید برودو می‌گذردآنچهنبایدبماند؛تو فقطچراغِ دلت راروشن نگه دار...جهانهمیشهاندکی دیرتراز نگرانی‌های مابه شکوفه می‌رسد.و روزی،وقتی دیگرچشم به راه نیستی،زندگیآرامدرِ خانهٔ دلت راخواهد کوبید.بارانراهِ ابر راخوب می‌شناسد،همان‌گونه کهصبح،راهِ تاریکی راوماهی راهِ دریا را...💫 علی جلالی | یکم مردادماه ۱۴۰۵