📎داستان آسیب (۴)🔺یک اشتباه شایع از سوی درمانگران مبتدی این است که پیش از آنکه به درک، پردازش و تحم

📎داستان آسیب (۴)🔺یک اشتباه شایع از سوی درمانگران مبتدی این است که پیش از آنکه به درک، پردازش و تحمل هیجانات و دیگر کنشهای ذهنی بیمارخود بپردازند به سوی کار با خاطرات دردناک می روند. دو تمهید اصلی برای کمک به بیمار دراین زمینه به کار گرفته می شود. اولی استفاده از رابطه درمانی به عنوان یک عامل تنظیم کننده و دومی به وجود آوردن مهارتهای تنظیم کنندگی در بیمار است که می تواند از سوی درمانگر یاد داده شده یا در گروههای درمانی فراگرفته شود. پیش از رفتن به سوی مرحله دوم درمان که به کار با خاطرات آسیب اختصاص دارد، بیمار باید به توان نظم بخشی و تحمل بیشتر کنشهای ذهنی و هیجانات مرتبط با آسیب رسیده باشد. 🔺مرحله دوم درمان که بر سنتز و درک خاطرات دردناک متمرکز است مستلزم این است که بیمار بتواند میزانی از تلاطم احساسی و هیجانی را تاب آورد. درک تجربه آسیب شامل احساسات، حسها و افکار دردناک است و انسجام بخشی به آن تنها زمانی ممکن می شود که بیمار از کنشهای ذهنی مرتبط با آسیب دوری نکند. 🔺حسها و حرکات بدنی منابع غنی اطلاعاتی درمورد کنشهای ذهنی و ترسهای بیمار از افکار و احساسات خود هستند. آنها با افکار و احساسات همراهند و جزیی ذاتی از چرخه کنشی ادراکی- حرکتی هستند که با نازل ترین سطوح کنشی شروع می شوند. به طورمثال یک بیمار درحالی که دچار ترس است حس می کند قلبش به تندی می زند و دهانش خشک شده است بدنش را سفت و سخت گرفته و اطراف را با نگاه خیره اش دنبال می کند. توجه بیمار دراین حال می تواند به سوی تجربه بدنی درهمین لحظه معطوف شود. درمانگر مشاهده خود را از تجربه حسی-حرکتی بیمار درخدمت هدایت او به سوی تحمل سازگارانه تر کنشهای ذهنی و نظم بخشی به آنها به کار می گیرد.https://t.me/alifiroozabadi1344