📎هر که او بیدارتر، پردردتر، هر که او آگاه‌تر رخ زرد‌تر مولانا «رنج و درد، همواره برای ذهنی بزرگ و قلبی ژرف، اجتناب‌ناپذیر است. به گمان من، انسان‌های واقعاً بزرگ باید اندوهی بزرگ نیز بر روی زمین داشته باشند.» این نقل‌قول از داستایوفسکی در اثر ارزشمندش «جنایت و مکافات» است. در این جمله یکی از ایده‌های فلسفیِ محوری این رمان را بیان می‌کند. این اثر بیش از ۱۵۰ سال پیش نوشته شده، اما همچنان به شکلی شگفت‌انگیز با زندگی امروز ارتباط دارد.در اینجا «ذهن بزرگ» به معنای بهرهٔ هوشی (IQ) بالا نیست، بلکه به کسی اشاره دارد که عمیق دربارهٔ زندگی می‌اندیشد. چنین افرادی جزئیاتی را می‌بینند که دیگران از آن غافل‌اند. آن‌ها پیوسته دربارهٔ عدالت، اخلاق، رنج و رفتار انسان پرسش می‌کنند. هرچه درک و آگاهی انسان بیشتر شود، خردمندتر می‌شود؛ اما در عین حال ممکن است اضطراب بیشتری را نیز تجربه کند، زیرا افراد اندیشمند اغلب با مشکلاتی روبه‌رو می‌شوند که راه‌حل آسانی ندارند.«قلبی ژرف» نیز به قلبی سرشار از همدلی و حساسیت عاطفی اشاره دارد. چنین افرادی نه‌تنها درد خود، بلکه رنج دیگران را نیز با تمام وجود احساس می‌کنند. دلسوزی و شفقت از نظر عاطفی بسیار سنگین است، زیرا وقتی انسان تا این اندازه اهمیت می‌دهد، خود را در معرض ناامیدی، اندوه و شکست عاطفی قرار می‌دهد. هرچه انسان عمیق‌تر بیندیشد و عمیق‌تر احساس کند، احتمال تجربهٔ رنج نیز بیشتر می‌شود؛ زیرا آگاهی و همدلی، انسان را نسبت به واقعیت‌های تلخ زندگی حساس‌تر می‌سازند. 👇👇Ref: Goodreads.comhttps://t.me/alifiroozabadi1344