🗣 درنگ#دکتر_علی_فیروزآبادی. روان‌پزشک‌ جهان پس از آسیب: ترمیم روان‌ شکستهرویداد تروماتیک حس پیوند ف

🗣 درنگ#دکتر_علی_فیروزآبادی. روان‌پزشک‌ جهان پس از آسیب: ترمیم روان‌ شکستهرویداد تروماتیک حس پیوند فرد و جامعه را به هم می‌زند و یک "بحران ایمانی" به وجود می‌آورد. بی‌اعتمادی فراگیر به جامعه و حس مواجهه با جهانی قلابی و جعلی واکنش‌های شایع در پی فجایع و جنگ‌ها هستند.یک کهنه سرباز ویتنام حس و حال خودش را چنین توصیف می‌کرد: «نمی‌توانستم در ذهنم توجیه کنم که چرا خدا گذاشت مردان خوب بمیرند. پیش کشیش رفتم. نشستم و گفتم: پدر، نمی‌فهمم چطور خدا اجازه می‌دهد کودکان کوچک کشته شوند. این دیگر چیست. این جنگ، این مزخرفات، همه دوستانم مرده‌اند. مستقیم به چشمان من نگاه کرد و گفت: نمی‌دانم پسرم. من هرگز جنگ نبوده‌ام. گفتم: در مورد جنگ از شما نپرسیدم، در مورد خدا پرسیدم.»در روابط بین‌فردی، قربانی به علت ناتوانی در تنظیم و تعدیل هیجانات خود، به ویژه خشم، در تظاهر غیرقابل کنترل خشم و عدم تحمل هرگونه پرخاشگری نوسان می‌کند. از یک سو حس همدلی و شفقت نسبت به دیگران و ناتوانی در دیدن درد و رنج انسان‌ها و از طرف دیگر بروز گاه به گاه حالات تهاجمی به ویژه نسبت به نزدیکان را شاهد هستیم. همین حالت نوسانی در ارتباط با صمیمیت هم رخ می‌دهد‌ تروما از یک سو باعث احتراز از روابط نزدیک شده و از طرف دیگر موجب جستجوی رابطه به شکلی نومیدانه می‌شود. صدمه خوردن اعتماد اساسی و حس شرم، گناه و حقارت و نیاز به دوری از یادآوری آسیب به گوشه‌گیری می‌انجامد اما وحشت رویداد آسیب‌زا تقویت‌کننده‌ی نیاز به پیوندهای انسانی نیز است. فرد آسیب‌دیده میان گوشه‌گیری و چسبیدن توام با اضطراب به دیگران نوسان می‌کند.در زمان‌های پس از آسیب بازماندگان به شدت آسیب‌پذیر هستند. حس آنها از خویشتن خویش دچار ترکهای عمیق می‌شود. این حس تنها در سایه رابطه با دیگری است که می‌تواند ترمیم شود. حمایت عاطفی که افراد آسیب‌دیده از دوستان، خانواده و نزدیکان خود جستجو می‌کنند اشکال مختلف دارد و در مسیر حل و فصل تروما تغییر می‌کند. در روزها و هفته‌های اولیه، بازسازی اشکالی حداقلی از اعتماد اولویت دارد. امن بودن و داشتن حس حمایت اهمیتی اساسی دارد. بازماندگانی که اغلب در وحشت رهاشدگی و تنهایی به سر می‌برند در عطش حضور ساده‌ی یک فرد همدل له‌له می‌زنند. آن‌ها یک بار در زمان آسیب، تجربه‌ی تلخ رهاشدگی و تنهایی را داشته‌اند و اکنون باید اطمینان پیدا کنند که دوباره تنها نمی‌مانند.زمانی که حس بنیادین امنیت دوباره تثبیت شد، قربانی نیاز به یاری دیگران برای بازسازی حس مثبت نسبت به خویش دارد. برقراری تعادل میان صمیمت و پرخاشگری باید در دستور کار قرار گیرد. این مستلزم انعطاف‌پذیری نزدیکان در مورد نیازهای متناقض قربانی در رابطه با نزدیک شدن و دور‌شدن است‌ و همچنین باید به تلاش‌های او برای رسیدن دوباره به خودمختاری و کنترل احترام گذاشت. به اشتراک گذاشتن تجارب تروماتیک با دیگران پیش‌شرطی برای بازگرداندن حس فرد از یک دنیای معنی‌دار است. در این روند، قربانیان نه تنها در جستجوی همراهی از سوی نزدیکان هستند بلکه به سوی جامعه هم متوجه می‌شوند. پاسخ جامعه تاثیری نیرومند بر حل و فصل نهایی تروما دارد‌. جامعه باید آسیب فرد را به رسمیت شناخته و در قدم بعدی مسئولیت خود را در این زمینه درک کرده و در جهت ترمیم آسیب قربانی اقدام کند. این به بازگرداندن حس نظم و عدالت در قربانی کمک می‌کند.#تجربه‌های_روان‌پزشکانه