رویارویی نابهنجار با آسیب(۲)🔺به عنوان پیامدی از تجزیه محتویات درونی و بیرونی، فرد آسیب‌دیده به مفهو

رویارویی نابهنجار با آسیب(۲)🔺به عنوان پیامدی از تجزیه محتویات درونی و بیرونی، فرد آسیب‌دیده به مفهوم روانشناختی تنها می‌شود. او ارتباط خود با واقعیت خارجی(او نمی‌تواند رابطه برقرار کند و از کسی کمک بپذیرد) و احساسات خود را از دست می‌دهد. دنیای درونی ذهنی تقویت شده و تاثیر دیگری و رابطه بین‌فردی ضعیف می‌شود. 🔺تجربه پس از آسیب به وسیله گوش‌بزنگی و حس دائمی در خطر بودن مشخص می‌شود‌. زمان، واقعیت خود را از دست می‌دهد و با یک زمان ذهنی جایگزین می‌شود. تجربه بدل به خاطره‌ای از گذشته نمی‌شود بلکه در زمان حال باقی می‌ماند. 🔺خویشتن آسیب دیده نمی‌تواند فرد را از این حالت بیرون آورد. او در شرایطی به سر می‌برد که گویی رخدادهایی ناگهانی و غیرقابل‌ پیش‌بینی هر لحظه می‌توانند ظاهر شوند. او در دنیای خودساخته ذهنی‌اش زندگی می‌کند. در این فضای ذهنی است که محرکها را درک و تعبیر کرده و به پیرامون خود واکنش نشان می‌دهد‌. 🔺دختری که از سوی پدرخوانده‌اش بارها مورد تعرض قرار گرفته بود چنین می‌گوید:"من فهمیدم که در یک حالت "آماده برای همه چیز" به سر می‌برم. حس می‌کردم در برابر مردان باید از خود دفاع کنم. مثل کسی بودم که در برابر یک تهدید جدی و قوی است که می‌تواند هر لحظه اتفاق بیفتد. تمام بدنم دچار تنش و تحت فشار بود و نمی‌فهمیدم چه چیز باعث آن می‌شود". او مواردی را به یاد می‌اورد که پس از آشنایی با یک مرد چگونه در مقاطعی پرخاشگر، دفاعی و گریزان شده است."من کاملا دیوانه‌وار رفتار می‌کردم"🔺در جریان درمان او دریافت که این واقعیت خارجی نبوده که وی را پریشان می‌کرده بلکه، تجربه گذشته پر‌آسیبش بوده که بر رابطه کنونی سایه می‌انداخته است.https://t.me/alifiroozabadi1344