📎رویارویی نابهنجار با آسیب (۱)🔺در حالی که در پردازش سالم آسیب فرد موفق به تجربه کردن احساسی و هیجا

📎رویارویی نابهنجار با آسیب (۱)🔺در حالی که در پردازش سالم آسیب فرد موفق به تجربه کردن احساسی و هیجانی آسیب می‌شود، در برخورد نابهنجار شاهد این هستیم که گویی آسیب مقوله‌ای جدا و بیگانه از او است. مانند یک کپسول که از خود مواد زیان‌بار متصاعد می‌کند. هسته اصلی شخصیت فرد که باید فراهم‌کننده امنیت و تداوم باشد صدمه دیده و او نمی‌تواند روایتی یک‌دست از خود ارائه کند و انعطاف‌پذیری وی برای نشان دادن واکنش به دنیا از دست می‌رود‌. در این حال، بدن بدل به محملی برای کشیدن بار تجربه می‌شود. همان‌گونه که زمانی فروید چنین گفت: آنچه را که ذهن فراموش می‌کند، خوشبختانه بدن از یاد نمی‌برد. 🔺به علت آسیب به انسجام وجودی، ظرفیت دربرگیرندگی، هماهنگی‌، ادراکی و معنابخشی فرد از بین می‌رود. او قادر به برقراری پیوند میان تجارب پیشین خود و رویدادهای جدید نیست و به یکی از اشکال زیر پاسخ می‌دهد:✔️خود‌تخریبی: با این کار می‌خواهد خود را از تجربه آسیب آزاد کند. گویی از آغاز چیزی نبوده و برای حمله به آن خود را نیز زیر ضربه می‌گیرد ✔️واکنش روان‌پریشانه: او قادر به دفاع موثر در برابر آسیب نیست و دچار فروپاشی می شود.✔️انشقاق(دوپاره‌سازی): او خود را از هیجانات خویش جدا می‌کند. تجزیه احساسات دردناک به او یک حس آرامش موقت می‌بخشد. به شکلی همزمان از واقعیت دنیای خارج نیز گسسته شده و به یک دنیای درونی ذهنی پناه می‌برد.https://t.me/alifiroozabadi1344