سلامبالاخره بعد از سه ماه اینترنت وصل شد، گرچه با سرعت کم، اختلال زیاد و فیلتربودن تقریباً هر آن‌چه به کار می‌آید. ولی دست‌کم تعدادی از فیلترشکن‌های رایگان یا ارزان قدیمی دوباره کار می‌کنند و عده خیلی بیشتری به شکل پایدار به اینترنت وصل خواهند بود.من در این مدت به لطف کانفیگ‌هایی که از یکی از دوستانم می‌رسید‌ کمابیش وصل بودم، البته با سرعت لاک‌پشتی. ولی نوشتن در اینجا به نظرم بی‌معنی بود. مهم‌تر از همه به این دلیل که بخش اعظم مخاطبان اینجا که ساکن ایرانند نبودند. دلیل دیگرش هم این‌که این روزها حرف‌زدن واقعاً سخت است. بلا از هر طرف می‌بارد و در محاصره چند دیو گیر افتاده‌ایم. فعلاً هم امید بهبودی نیست. در هر حال، این‌جا دوباره خواهم نوشت. باید دید در شرایط جدید و با حساسیت‌های شدت‌یافته حکومت و برخوردهای سنگین‌تر از قبل اساسا از چه چیزهایی می‌شود گفت و از چه چیزهایی نه.در دوره جنگ در تهران بودم. اوضاع تقریبا همان بود که در این گزارش نوشتم، با این تفاوت که هرچه جلو رفتیم اضطرابمان بیشتر شد که این وضع تا کی قرار است ادامه پیدا کند و چندنفرمان قرار است در اثر این موشک‌ها بمیریم یا خانه‌هایمان را از دست بدهیم. شیشه خانه ما هم مثل خیلی خانه‌های دیگر شکست (خوشبختانه کسی آسیب ندید).نگرانی اقتصادی هم روزبه‌روز بیشتر می‌شد. جنگ موقتا تمام شد ولی تا چند هفته همین اینترنت نصفه‌نیمه را هم وصل نکردند تا مصیبت بیکاری و فقر گسترده‌تر و عمیق‌تر شود. با این وضع محاصره و فولاد و پتروشیمی و ... نمی‌دانم اوضاع تورم در ماه‌های آینده چه خواهد شد. فعلا که هم و غم همه‌مان مصروف این است که ماه را به آخر برسانیم. فکر و انرژی من هم در این مدت بیشتر از هر چیزی متوجه سرپا نگه‌داشتن کتابفروشی بود که خوشبختانه تا این‌جا موفق شده‌ایم و چراغمان روشن است.قبلا چندبار نوشته‌ام و باز هم می‌نویسم که من همیشه مخالف جنگ بوده‌ام و هنوز هم هستم. جدا از دلایل اخلاقی و ... اصولا جنگ را راهی برای رسیدن به اهداف جنبش مردمی ایران نمی‌دانم. ولی این هم روایت درستی نیست که بگوییم فقط یک‌سری خارج‌نشین سلطنت‌طلب طرفدار جنگند و برای مردم ایران بمب و موشک می‌خواهند. خیلی‌ها را دیده‌ام که همه جنگ هم در تهران بوده‌اند و حتی شاید خانه‌شان هم از جنگ آسیب دیده و باز هم موافق جنگ بوده‌اند و حتی امروز هم منتظر حمله دوباره امریکا و اسرائیلند. حتما کسانی از طرفداران جنگ الان دیگر طرفدارش نیستند (که به نظرم اصلی‌ترین دلیلش این است که جنگ به سقوط جمهوری اسلامی منجر نشد) ولی این‌که فکر کنیم بساط این فکر جمع شده به نظرم درست نیست. تا وقتی استیصال هست (که هست و شدیدتر هم شده) و امیدی به بهبود نیست (که فعلاً نیست)، این راه‌ها طرفدار دارند. چشممان را رویشان نبندیم (نمی‌گویم تاییدشان کنیم، ولی ببینیمشان).بهمن دارالشفایی.