همیشه از تکرار فراری بودم اما این روزا دارم تعریف جدیدی از تکرار رو تجربه میکنم تکراری که دیگه توی ا

همیشه از تکرار فراری بودم اما این روزا دارم تعریف جدیدی از تکرار رو تجربه میکنم تکراری که دیگه توی اون لبخند مردمم رو فراموش کردمانگار این روزا بهترین کار خوابیدنه انگار وقتی خوابیم واقعیت دیگه زورش به ما نمیرسه شایدم داریم خودمون رو گول میزنیم اما هر چی هست خواب بودن برام بهتر از ماسک زدن و مدام دست شستنهحس مبهم این روزها قلب خمیدمو داره وحشیانه شلاق میزنهکاش بشه که زودتر تمام شهبهار همون فصلی که منتظرش بودم رسیده اما انگار دلمو جایی توی زمستون یا پاییز سال قبل جا گذاشتم خداییش توی کدوم مختصات تاریخیم که قلبمون با این همه ترس و اضطراب در حال تپیدنه ؟این روزا که در حال گذره مدام تمرین می کنیم زنده موندن رو کسی هم فکرش رو نمیکرد که زندگی کردن رو فراموش کنیم و به چگونه زنده بودن فکر کنیم این روزها یاد میگیریم که چگونه باید با هر ساز این روزگار رقصید سالها بعد برای بچه هامون تعریف میکنیم که یه ویروس چگونه ما رو خونه نشین کردسالها بعد برای فرزندامون تعریف میکنیم از زنان و مردانی که از جون خودشون گذشتند و برای نجات جون هم نوع خود ، دور از خانواده ، سختی ها را به جون خریدند و به نماد مهر و صبوری و ایثار تبدیل شدند.سال ها بعد تعریف میکنیم از پرستارانی که در هیچ میدونی خبری از تندیس اونا نبود . درسته میگن بهشت زیر پای مادره ، اما ما هیچ گاه شما پرستاران رو توی این برهه از تاریخ فراموش نمیکنیم چرا که جای شما توی قلب ما آشیانه ای داره که تا زمانیکه می تپه به یاد شما خواهد بود . #علیرضا_بهجتی@Alireza_Behjati