درونم یخ زده است و لمسِ احساسِ اتّفاق ها چه سرد و بی روح شده انددیدارِ روزهایی که چشمداشت آمدنش را م

درونم یخ زده است و لمسِ احساسِ اتّفاق ها چه سرد و بی روح شده انددیدارِ روزهایی که چشمداشت آمدنش را میکشیدی چه بی تفاوت از کنارت عبور میکنندانگار نه انگار که روزها و ساعت ها انتظارِ آمدنش را می کشیده ای !میانِ یک تضادِ از زندگی ، گیج و مبهوت سرم را به این طرف و آن طرف میچرخانم خنده هایم تصنّعی تر و شادی هایم کوچک و کوچک تر شده اندآسمان من کوچک شده است یا بال هایم را کوتاه کرده اند ؟بودنم رو به زوال است و یا ناخواسته سرکوب شده اند آن تجربه هایِ شیرینِ کودکی ام ؟گمم در لابه لایِ علت و معلول ها گمم در لابه لایِ این سنّت و مدرنیته یِ عصرِ حاضر گمم در لابه لایِ اتفاقاتِ این روزهایِ زیستنگمم در لابه لایِ هم آوازیِ تاریخِ شمسی و قمری و میلادی هاباید کوبید آن باورهایِ آموزش دیده ام را و از نو ساختدلم یک منِ جدید میخواهد منی بدونِ دیوار و بن بستیک منِ عاری از این همه تضاد دلم یک من میخواهدیک منِ آزاد و رها#علیرضا_بهجتی@cafeparagraph_mag