ما در این قرن به فرض خودمان پیشرفته داریم از مرگ فرار میکنیم با همه درد های پیش آمده در جسم و روح ما

ما در این قرن به فرض خودمان پیشرفته داریم از مرگ فرار میکنیم با همه درد های پیش آمده در جسم و روح مانمیخواهیم زنده باشیم چون زندگی را دوست داریم دوری اذیت مان میکند تنهایی کلافه مان میکند پس هم دیگر را دوست داریم چه کشف بزرگی که بعد از این همه قرن بعد از این همه قربانی همه با جسم و جان به آن رسیدیم ...دیگر خبر از شکایت بهار و تابستان و پاییز و زمستان نیست ما زندگی را دوست داریم ،مجال دوباره با هم بودن ،دیگر خبر از گلایه نیست ،چون همه اش ترس از دست دادن اطرافیان مان آزار مان میدهد بله این زندگی زیبایی دارد که باید قدر آن را بدانیم ...درست که سختی داشته اما خنده هم داشته کلافگی از همه سرکوفت ها و افسوس ها شاید باید خوب به حافظه مان بسپاریم این سال های درد را به هم یاد بدهیم یک شعار آرمانی را به جای هر جمله تاکیدی دیگر:«بیایید زندگی کنیم »شاید خیلی تجربه ها را از خود دریغ کردیم که الان فقط حسرت فرصتی را میکشیم برای جبران آن ها ...در اين كره كوچك خاكي، بيشتر از همیشه ياد ما افتاد كه اين دنيا چقدر كوچك است و خوشي ها و ناخوشي هاي ما آدمها تا چه اندازه وابسته به هم.یکباره دست ما به گذشته کشیده شد و حس و حال مردمي كه ترس از وبا و طاعون داشتند را فهميديم و ديديم زمان هم بين ما ساكنان كره زمين فرقي ايجاد نكرده است. بالاخره این روزها هم مي رود،من نمي دانم هزينه درس هايي كه به ما داد، چند جان خواهد بود،و نمي دانم بعد از آن مبادا چه خواهد آمد قدر اين زندگيِ نازدانه را بدانيم،شايد به روي خودمان نياوريم، اما دوستش داريم.زندگي هيچگاه راحت نبوده،جنگ ها و صلح ها طمع ها و غارت هااما در بين همه اینها ، تجربه مثل مرواريدي خود را بيرون كشيده؛ما مرواريدهاي خود را استخراج كنيم؛یادمان باشد فقط در سختی یاد معبود نکنیم خالقي كه دير يا زود با او ديدار خواهيم كرد پس زودتر رابطه مان را محكم و دوستانه كنيمو رقص كنان با شادي، در جشن شكوهمند هستي،با اين همه زيبايي،شركت كنيم.و زندگي كنيم.#علیرضا_مسیحادم