کنار بخاری خرمالو های گس منتظرند،آنها که گرمای سوزان تابستان را گذرانده اند حالا در سوز پاییز میرسند و نوبر میشوند و کامت را شیرین میکنند ...انار ها با پوست چرم خود از دانه های خود طعمی ساخته اند که لبت را به جنون میکشند و تو حرف هایی میزنی که من دیگر در این ماورای هستی نیستم ،و میروم به عمق هستی نم نم باران،به عمق زرد و نارنجیِ اسلیمی ...شیرین باش طولانی، چون از بنیاد شیرین بودن بی نهایتت میکند و تا همیشه خواهی بود ‌.#علیرضا_مسیحادم