ما همه در سلول‌های انفرادی هستیمعلی طایفینظام قدرت برای توجیه حیاتی و ماهیتی وجود سیستم سرکوب، زندان، شکنجه، اعدام، پلیس، نیروی انتظامی، مربیان مدنی و تربیت انسان تابع نیازمند وجود افراد نابهنجار و به تعبیر همان سیستم مجرم است. بدون وجود مجرم، نظام قضایی و سیاسی و حتی قانونگذاری مستندی برای بقا نخواهد یافت. از اینرو در نظام آموزشی و تربیتی حاکم بر جوامع معاصر، همه افراد انسانی در ساختاری متصلب اسیر هستند. نظام‌های ارزشی ‌هنجارمند بازتولید شده در جامعه چنان تعبیه شده است که فرد در سلول‌های زندان باید و نبایدهایی در حبس ابد هست که موافق بقای نظام حاکم باشد. زیر نام امنیت، نظم عمومی، انسجام اجتماعی، یکایک ما روزانه چونان زندانبانی با اعمال شاقه محکوم به حیاتی هستیم که برای حیات صاحبان قدرت در ساختاری ناسالم است. سخنان فوکو در این میان راهگشاست.سنجشگری مسایل اجتماعی ایرانhttps://telegram.me/alitayefi1