چرا جنگ شد؟علی طایفیدر تحلیل این جنگ خانمان‌سوز که امروز در آن هستیم، در این وهله بسیار می‌شنویم که برخی می‌گویند ما همه راه‌های تغییر و اصلاح را رفتیم. چه بسا این رویکرد از منظری درست باشد ولی گویای همه واقعیت نیست.به نظر من زمینه‌های بروز جنگ و حمله اسراییل و امریکا به ایران، متاثر از مجموعه پارامترهایی بوده است. ۱. جمهوری اسلامی: اولین زمینه‌ساز جنگ، خود جمهوری اسلامی بود. جمهوری اسلامی اساساً با دشمن‌تراشی و با دیگری‌سازی، خودش را به اصطلاح هویت‌یابی و شناسایی می‌کرد و با این احراز هویت، در واقع بقای خودش را ادامه می‌داد. یعنی مقوله دشمن‌تراشی سالیان سال است از ابتدای انقلاب، دشمن داخلی و خارجی، پارامترهایی بود که بتواند سیستم را به سمت تمامیت‌خواهی و توتالیتاریسم بیشتر و طبیعتاً به سمت جنگ بکشاند.۲. اصلاح‌طلبان: فاکتور بعدی به نظر من در درون همین جمهوری اسلامی، اصلاح‌طلبان درون ساختار بودند. این‌ها هم متأسفانه با اتلاف وقت و انرژی و زمان، از مجموعه امکانات و باور و احیاناً وفاداری که مردم به آن‌ها داشتند، نهایت سوءاستفاده را کردند و در نهایت به خاطر هراس از وقوع جنگ و تجزیه و شورش در کشور، جامعه را به سمت جنگ و نابسامانی کشاندند.۳. اپوزیسیون: فاکتورهای دیگری هم البته طبیعتاً در این میان بود. اپوزیسیون از هم گسیخته، آسیب‌دیده، از هم پاشیده، سرکوب‌شده و طبیعتاً در تبعید، امکانات زیادی نداشت؛ یعنی با جامعه خودش کم‌وبیش ارتباط ارگانیک نداشت.فاکتور بعدی این بود که احیاناً ناکارآمد بود و می‌بینیم حتی آخر به جایی رسید که فرض کن تیپی مثل رضا پهلوی می‌آید نقش اپوزیسیون... می‌گوید من انصافاً و در واقع از نظر اصول پرنسیپ‌های سیاسی، او در واقع اپوزیسیون نیست. یک فرد نمی‌تواند بدون هرگونه تشکیلاتی نقش اپوزیسیون ایفا کند. ولی به دلیل ناکارآمدی اپوزیسیونِ ساختارمند و سازمان‌یافته، نهایتاً می‌بینیم که او فرصتی پیدا می‌کند.سنجشگری مسایل اجتماعی ایرانhttps://telegram.me/alitayefi1