اگر به یاد خدا افتادید، از نافرمانی‌اش دست بکشید و غرور گناه شما را فرا نگیرد.گاهی تکبر و غرور پس از ارتکاب گناه، از خود گناه نیز بزرگ‌تر می‌شود!به آدم علیه‌السلام و شیطان بنگرید که هردو نافرمانی پروردگارشان را کردند.شیطان همان لحظه‌ای که از سجده به آدم علیه‌السلام امتناع ورزید، از دستور پروردگارش سرپیچی کرد و آدم علیه‌السلام نیز همان لحظه‌ای که از درخت ممنوعه خورد، نافرمانی پروردگارش را نمود.هردو کار یکسان بودند، اما سرانجام متفاوتی داشتند.هنگامی که شیطان مورد مؤاخذه قرار گرفت، تکبر ورزید و زمانی که آدم علیه‌السلام سرزنش شد، استغفار نمود.فرق است میان کسی که تکبر می‌ورزد و کسی که از خدا طلب آمرزش می‌کند!برحذر باشید از اینکه خدا را به یاد آورید، اما باز هم به سرکشی خود ادامه دهید؛ چون گناه انسان غافل، آسان‌تر از گناه کسی است که مصرانه مرتکب آن می‌شود.✍ ادهم شرقاوی📝 ترجمه: خلیل الرحمن خباب