#داستانجذامیان به نهار مشغول بودند و به حلاج تعارف کردندحلاج بر سر سفره آنها نشست و چند لقمه بر دهان بردجذامیان گفتند : دیگران بر سر سفره ما نمی نشینند و از ما می ترسندحلاج گفت آنها روزه اند و برخاستغروب ، هنگام افطار حلاج گفت : خدایا روزه مرا قبول بفرماشاگردان گفتند : استاد ما دیدیم که روزه شکستیحلاج گفت : ما مهمان خدا بودیم ، روزه شکستیم ولی دل نشکستیم....☘ آنجا که دلی بود به میخانه نشستیم آن توبه صد ساله به پیمانه شکستیم از آتش دوزخ نهراسیم که آن شب ما توبه شکستیم ولی دل نشکستیم « مولانا »@amazing_inventions