•خواستم چیزی درباره‌ شهرنوش پارسی‌پور بنویسم. خاطرات آذر فخر یادم آمد درباره آدم‌های موثر ادب و هنر ایران، که با هم رفاقت و معاشرت داشتند و یکی‌شان پارسی‌پور بود. کاملِ آن را در کتاب زندگی و زمانه‌ آذر آورده‌ام. بریده‌هاش را هم این‌جا میاورم. عجب که حالا هر دو رفته‌اند، اما به هنر جاودانه‌اند..."شهرنوش پارسی‏پور زن بسیار باسوادی‏ است. باید متولد ۱۳۲۴ باشد. همسر ناصر تقوایی بود. منتها زندگی مشترکشان زیاد طول نکشید و سال۱۳۵۲ از هم طلاق گرفتند. حاصل زندگی مشترکشان یک پسر به نام علی است که بعد از جدایی، خودش مسئولیت نگهداری‏اش را پذیرفت. پدر شهرنوش وکیل دادگستری بود. به دلیل شغل پدرش هم کودکی و نوجوانی‏ را در جنوب (اهواز یا آبادان) گذراند. دو برادر هم داشت که یکی از آن‏ها فیلمساز بود و... زود فوت کرد. شهرنوش بعدها کتاب سگ و زمستان بلند را بر اساس زندگی همان برادرش نوشت.مادر شهرنوش از خانوادۀ والا بود؛ یکی از خانواده‏های معروف قاجار. خاله‌اش لعبت والا (شاعر) بود و دایی‏اش، دکتر فتح‏الله والا که در فرانسه تحصیل کرد و بعد از بازگشت به ایران رئیس تئاتر لاله‏زار شد. من با شهرنوش در امریکا آشنا شدم. اما قبلاً کتاب طوبا و معنای شب را خوانده بودم. دیوانه‏ام کرده بود. عجیب بود که آن‏همه ادبیات چین را می‏دانست! و خوشبخت بودم که خواهر بهترین دوستم، خانه‏ای داشت با دو اتاق‌خواب و آشپزخانه و حمام که برای یک نویسنده کافی بود. من که هزاران سؤال داشتم از نویسندۀ طوبا و معنای شب، خوش‏شانس بودم که به او نزدیک‌تر شدم و دیدم در سرش چه غوغایی ا‏ست!...دیدم چطور اگر او را از قلمش جدا کنند لال و علیل می‏شود. و دیدم چگونه نوشته‏هایش از زندان اوین و شکنجه‏هایش ـ خوابیده، یا چهار زانو نشسته در قبر ـ در دورۀ جنینی ماندند و هرگز به دنیا نیامدند و این چرخۀ غلط همچنان در او ماند و جنین در درونش مرد و پوسیده به دنیا ‏آمد.وقتی از اوین بیرون آمد، هر شب سوارکار شمشیر به دستی از تابلوی نقاشی بیرون می‏آمد. اسبش شیهه‏ای می‏کشید و دوباره صبح برمی‏گشت و می‏رفت در قاب توی دیوار. شهرنوش درگیر سوارکار بود. دوستان همتی کردند و او را پیش روان‌پزشک بردند. مداوا شروع شد، داروها اثر گذاشتند و شهرنوش بهتر شد. با آمدن علی به امریکا و رفع نگرانی به آرامش رسید و به طور آنلاین کلاس‏های نویسندگی برگزار می‏کرد. حالا هم می‏نویسد و هر وقت آشفته می‏شود با بیمۀ دولتی خوبی که دارد داروهایش را ادامه می‏دهد و سال‏هاست آن سوار نشسته بر اسب، شب‏ها از قاب دیوار کنده نمی‏شود و با او نمی‏جنگد..."#روزانه@aminhaghrah