روحم به استراحتِ مطلق، نیاز داشتفَک‌ّام به کفرِ قافیه‌ام، اعتراض داشتسِیر و سفر، چقدر میانِ بهانه‌ها!؟بازَت چه‌چیز، از سفرِ عشق، باز داشت!؟دُورِ مُقدماتیِ غم، دست‌گرمی است؛در شعله، دوره‌کردنِ عشق، امتیاز داشتاین باغ جز صنوبر و کاج و اقاقیا:شمشاد و بید و نارون و سروِ ناز داشتخاموش و بسته، جملهٔ بازارهای دهر!جز چارسوقِ عشق که آغوشِ باز، داشت[بعد از چهار سال، نشستند دو به‌ دو]؛☆هر یک، هزار قصّهٔ دور و دراز داشت...دیشب پَرید، از دهنِ کوزه، این گُهر: *"میخانه، بسته بود؛ ولی رویِ باز داشت"◇قلبِ مرا ربود چه خونسرد و بی‌خیال!نوشِ دلش! اگر که به آتش، نیاز داشت...□ امیرحسین دیبایی@amir1972diba☆ بعد از چهار سال، نشستیم دو به دو[حضرت مولانا♤دیوان شمس]* در کارگه کوزه‌گری رفتم دوش؛دیدم دوهزار کوزه‌، گویا و خموش[حکیم عمر خیّام نیشابوری]◇ بر درِ میخانه رفتن، کارِ یکرنگان بُود؛خودفروشان را به کوی مِیفروشان، راه نیست[حضرت حافظ]