اشعار امیرحسین دیبایی pinned «۱ با گریه، مرا به‌دستِ من می‌سپُرَد با حوصله، اوراقِ مرا، می‌شمُرَد با

اشعار امیرحسین دیبایی pinned «۱ با گریه، مرا به‌دستِ من می‌سپُرَد با حوصله، اوراقِ مرا، می‌شمُرَد باید عطش، آنچُنان زلالت سازد: تا آب، ز چشمهٔ دلت، غبطه خورَد... ۲ با زلزله، می‌رود سفر، بنیانم آمد چه بلاها به سرِ ایمانم! شرمنده که در جهنّمِ هجرانت: بیش‌از به‌فنا دادنِ خود، نتوانم! …»