خدایا، گم‌ شده‌ام میون همهٔ دردام، میان این همه تناقض که نمی‌ونم چی درسته چی اشتباه.خستم از جنگیدن، از نرسیدن‌ها — . توی سیاه‌ترین حالت ممکنم.از خودم فرار می‌کنم، ولی کجا؟ حالم خوب نیست، قلبم درد می‌کنه.تا کجا ادامه بدم؟ کی جواب میده؟ کی حالم خوب میشه؟ کی دوباره دور هم جمع می‌شیم، می‌خندیم؟احساسِ یک مرده دارم؛ پوچ، خسته.نمی‌ونم... فقط خستم. دلم یک خوابِ طولانی می‌خواد.خستم از این که روی دردام خاک می‌ریزم. گم شده‌ام توی یک سیاه‌چال بی‌انتها#دل_نوشته#amir