جمعهیک جفت صندلیِ چوبی‌ستدر ایوانِ آفتاب‌گیر؛جایی کهفنجانِ چایتنهایی رابه ضیافتی آرامدعوت می‌کند.جها

جمعهیک جفت صندلیِ چوبی‌ستدر ایوانِ آفتاب‌گیر؛جایی کهفنجانِ چایتنهایی رابه ضیافتی آرامدعوت می‌کند.جهان،ساعتش را باز کرده استو در کشویِ میز گذاشته؛امروزهیچ قطاریبرای رسیدنعجله ندارد.تنها،نسیم استکه آرام‌آرامورق می‌زندکتابِ نیمه‌کاره‌ی روی میز را.و جمعه،شمدِ سفیدی‌ستکه روی هیاهوی هفتهکشیده‌اند؛تا برای چند ساعت،جهانآرام‌تر نفس بکشد.#امیرپرهام_عبدی@amirparham_a