کنار تو نشسته‌ام، به شوق آستانه‌اتدلم روانه می‌شود، به سمت آشیانه‌اتبه جلوهٔ رخت قسم، که مست و بی‌خو

کنار تو نشسته‌ام، به شوق آستانه‌اتدلم روانه می‌شود، به سمت آشیانه‌اتبه جلوهٔ رخت قسم، که مست و بی‌خودم کنونببین که مرغ دل شده، اسیر دام و دانه‌اتبگو سرود عاشقی، برای قلب خسته‌امکه جان دوباره می‌دهد، غمِ خوشِ فسانه‌اتتو اوج مهر و رحمتی، زلال و پاک و بی‌ریاکه سر نهاده این دلم، به روی خاک خانه‌اتجهان به چشم خسته‌ام، به جز غمی دگر نبودمنم که زنده مانده‌ام، به لطف جاودانه‌اتشکوفه می‌زند دلم، در این کویر بی‌کسیچو می‌رسد به گوش من، صدای آن جوانه‌اتبه من نگاه کن دمی، در این شب سیاه و تارکه روشن است راه من، به نور آن نشانه‌ات#امیرپرهام_عبدی@amirparham_a