خوش برگشتید رفقا ❤️ دلم براتون تنگ شده بود. غمگین بودم و هنوز هم غمگینم که داشتن ساده‌ترین امکانات و حقوق انسانی برای ایران و ایرانی همیشه هفت خان رستم بوده و هست. دغدغه‌ی مردم ایران رو که با دغدغه‌ی مردم اینجا مقایسه می‌کنم برام مضحک و مسخره می‌شه؛ اینکه اینجا نگرانی مردم از اینه که شخصیت موردعلاقه‌شون از شخصیت‌های کارتونی Sanrio به اندازه کافی رأی نیاره و نتونن جاسوییچی و فولدر و پوستر و برچسب با طرح شخصیتی که دوست دارن بخرن. اگر بی‌خبر نباشن بی‌اعتنا و بی‌خیال ولی هستن‌. اصلاً جهان اول گره خورده به بی‌خیالی و فاصله‌گرفتن حداکثری از همدلی و همدردی. اون سر دنیا ایرانی جماعت ولی درد نون شب داره، درد قطعی اینترنت و بی‌خبری از عزیزان، درد اعدام صبحگاهی، درد ظلم و درد آینده‌ی نامعلوم. سخته این قیاس وقتی از دل یه جامعه اومدی که با جامعه‌ای که توش هستی زمین تا آسمون فرق می‌کنه. قدیم‌ها جایی خونده بودم مهاجرت مثل پیوند عضوه. درست می‌گفت.راستی، وقتی نبودید من سی ساله شدم. کانال هم ۳-۴ ماه دیگه ده ساله می‌شه. ده سال خیلی طولانیه ولی انگار همین دیروز بود...