نمایش شاهزاده و رویترز؛ یک مصاحبه و چند نشانچندجا دیدم که گفتگوی شاهزاده با خبرنگاران رویترز را از ن

نمایش شاهزاده و رویترز؛ یک مصاحبه و چند نشانچندجا دیدم که گفتگوی شاهزاده با خبرنگاران رویترز را از ناشایستگی مشاوران شاهزاده دانسته بودند. ضمن درک چرایی این استدلال به نظرم، اینجا هم مثل هر جای دیگری، اگر عاملیت و مرکزیت تصمیم گیری را با خود شاهزاده ندانید، دچار خطای تحلیل خواهید شد. من باور چندانی به تاثیر مشاوران بد و خوب بر شاهزاده ندارم. این مرد لجباز یک دنده، شاید پوششی به نام مشاور لازم داشته باشد اما تمام کارخرابی هایی که در این ۴۷ سال به عنوان دستاورد مبارزه جا زده است، برگرفته از باطن پوچ و خائن خودش بوده است. در مورد این گفتگو و دهها گفتگوی مشابه هم به نظرم اولین دلیل شاهزاده برای این گفتگوها این است که به صورت شخصی تحقیر شدن را دوست دارد و از آن لذت می برد.‌ این را شما در جای جای زندگی شخصی و سیاسی شاهزاده می توانید ببینید که مثالهای آن فراوان و از شمارش خارج است. دلیل دوم، مظلوم نمایی سیاسی شاهزاده برای کسب اعتبار قلابی در برابر طرفداران خود است. شاهزاده ای که کارنامه مبارزاتی ندارد و یک دروغ بزرگ است، با این مظلوم نمایی ها برای خود یک وجه «بزرگواری» می خرد و طرفدارانش به جای بحث جدی پیرامون نکات واقعی سیاسی و مبارزاتی، صرفن به توهین به گفتگو کننده و دفاع متعصبانه احساسی بی‌ربط از شاهزاده روی می آورند و بدین صورت فرصت نقد با ستایش پرستش‌گونه شاهزاده از سوی سیروس‌پرستان عوض میشود و هدر می رود.اما دلیل سوم و پنهان شاهزاده برای اینگونه مصاحبه ها که در اکثریت آنها، به تاریخ پادشاهی پهلوی و شاهنشاه آریامهر هم حمله می شود و اتفاقن و عامدانه با جواب درخوری هم مواجه نمی شوند این است که شاهزاده که از پادشاهی کینه دارد و به آن ربل است، می تواند به این ترتیب ضمن گرفتن موضع مظلوم، به تخریب و تهمت زدن به پادشاهی پهلوی دست بزند بی آنکه طرفداران خود را از دست دهد. شاهزاده در واقع با شرکت در این گفتگوهایی که به پادشاهی پهلوی حمله می کنند، آنچه خود دوست دارد بگوید، از زبان گفتگو‌کننده می شنود و پاسخی نمی دهد و بدین ترتیب، هم با تحقیر شخصی، حس سرخوشی می گیرد، هم با مظلوم نمایی در برابر طرفدارانش ژست «بزرگواری» می گیرد و هم توانسته است، غیر مستقیم به پادشاهی حمله کند!Diba@AmirTaheri4