گاهی مذاکره مستقیم نه برای رسیدن به توافق و جلوگیری از جنگ، بلکه برای درک منطق جنگ طرف مقابل و مدیری

گاهی مذاکره مستقیم نه برای رسیدن به توافق و جلوگیری از جنگ، بلکه برای درک منطق جنگ طرف مقابل و مدیریت آن انجام می‌شود. رژیم اسلامی از طریق مذاکره مستقیم می‌کوشد بفهمد که جنگ احتمالی تا کجا پیش خواهد رفت؛ تا بسنجد آیا این جنگ می‌تواند به سقوطش بینجامد یا صرفاً موجب تضعیف نظامی و هسته‌ای آن خواهد شد.رژیم می‌خواهد دریابد آیا این جنگ شبیه جنگ بوش پدر با صدام حسین برای بیرون راندن او از کویت است، یا بیشتر به جنگ بوش پسر شباهت دارد که هدفش حذف کامل صدام از قدرت بود. پیش از حمله نخست آمریکا به عراق نیز مذاکرات مستقیم میان مقامات ارشد دو کشور صورت گرفت، اما در نهایت آن مذاکرات نتوانست مانع از وقوع جنگ شود. در آن جنگ، صدام به‌دلیل ناتوانی در درک تفاوت‌های فرهنگی و شیوه نگاه غربی‌ها به مذاکره، دچار سوءمحاسبه شد (که خود ماجرایی آموزنده است). او با تمرکز بر "لحن" مقامات آمریکایی و بی‌توجهی به "محتوای" گفته‌های‌شان، خطر حمله را جدی نگرفت و بلافاصله پس از مذاکرات، با حمله آمریکا از کویت بیرون رانده شد.رژیم اسلامی معتقد است «جنگ نعمت است»، مشروط بر آن‌که به سقوط نظام نینجامد. خامنه‌ای گفته بود که سیاستش «نه مذاکره، نه جنگ» است، اما در عمل ممکن است راهبرد «هم مذاکره، هم جنگ» را در پیش گیرد. برای جلوگیری از جنگ، او باید مدل لیبی را بپذیرد؛ اما به‌نظر می‌رسد ترجیح می‌دهد به‌جای تحویل تجهیزات هسته‌ای، هزینه نابودی تأسیسات هسته‌ای را بر دوش آمریکا و اسرائیل — و البته بر دوش مردم ایران — بگذارد.هدف خامنه‌ای از مذاکره مستقیم با آمریکا این است که بداند آیا جنگ یا توافق، بر عمر رژیم در حال زوالش خواهد افزود یا از آن خواهد کاست؛ منطقی که پیش‌تر صدام و قذافی نیز به آن دل بسته بودند: چند سال بیشتر ماندن در قدرت و تداوم شرارت!@ammarmaleki