زندگی پس از زندگیهدف از توصیه به دیدن و از آن طرف آوردن این نقدها و کامنت‌های دوستان عزیز این است گف

زندگی پس از زندگیهدف از توصیه به دیدن و از آن طرف آوردن این نقدها و کامنت‌های دوستان عزیز این است گفتمانی شکل بگیرد که نه افراط باشد نه تفریط بلکه با همان میزان و ترازوی کتاب و سنت،با شنیدن تجربه این تجربه‌گرها نسبت به زندگی پس از این دنیا و مسائلی که در این دنیا نسبت به آن غفلت داریم متذکر شویم.قطعا همه تجربه‌ها را نمی‌توان در یک سبد ریخت.🔺لذا غالب افراد وقتی منظومه معارفی شان حداقل هایی را دارد که جایگاه اعتقادات صحیح و انتخاب مذهب تشیع را اصل بداند. وحتی در عمل و رفتار هم قبولی اعمال در گرو قبولی نماز بداند، و وزن آن با اخلاقیات و عمل صالح دیگر قابل قیاس نداند. آن وقت ملتفت است که قرار نیست از دل همه این تجربه ها یک منظومه اعتقادی و معارفی جدیدی برایش پیدا شود یا قرار باشد اخلاقیات از هر نوعش را با منظومه اعتقادات در هر بخشی از آن را وزن کشی و مقایسه کند.🔺روشن است که خطاست. چون اصلا تجربه مرگ نبوده که حشری صورت گرفته باشد و به یک به یک و همه آنچه باید در این دنیا به آن توجه داشته باشد ادراکی پیدا کند و قرار باشد نسبت به همه چیز او را متذکر کنند. لذا وقتی ساختار و منظومه اعتقادات و معارف صحیح باشد هر تجربه‌‌ی تجربه‌گری، بسیار باعث تذکر است. برای کسی تمثل بداخلاقی، دروغ، مال حرام، غرور و ... هر کدامشان برای هر تجربه گری مایه عبرت و در برحی مخاطبین هم تغییر منجر به اصلاح و تغییر رویه همیشه زندگی او شده.یدون اینکه این تجربه‌ها بخواهد منظومه اعتقادی جدیدی برایش پیدا شود.تجربه وحشتناک دروغ برای مخاطب جدی تر می‌شود.در یک تجربه شاید فقط همینقدر موهبت به او شود که بداند رسیدگی به حال پدر و مادر چقدر کمک می‌کند. به یکی این نکته تذکر داده شود که شفاعت اهل بیت علیهم السلام چقدر جایگاه دارد.🔺برای یک فردی هم اساسا قرار نبوده به او فرصتی داده شود فقط روح تعلقش از بدن کم شده سبک بالی نشاط و فرحی حس کرده و همان فرایندهای بیولوژیکی مغزی غالب بوده و قرار نبوده در آن تجربه متذکر چیزی شود. لذا آن نجربه را لذت بخش توصیف کرده. همانطور که برای یک بودایی هم همین احساس در خارج شدن روح از بدن ممکن است اتفاق بیفتد.🔺لذا به ترازو و میزان عقل و کتاب و سنت یک به یک این تجربه‌ها نقادانه بررسی شود و بداند این‌ها همه در یک سبد نیست.🔺فرضا تجربه کسی که دغدغه و عمده مشکل او ناشکری بوده در ساحت‌های مختلف برای او تجربه‌هایی اتفاق افتاده که ناشکری را با تمام وجود حس کند در میان نعمت‌هایی که به او داده شده چقدر نسبت به خدای متعال مایه شرمساری در قیامت خواهد شد. شرمساری که آن را عذابی درک کرده که کم از آتش جهنم نیست. این برای شخص حقیر با شنیدن تجربه این تجربه گر بسیار تاثیر گذار بود. در همان تجربه ادعا کرده بود اگر من زمان انبیاء را درک می‌کردم ایمان قوی‌تری داشتم. در همان تجربه خود را در میان مردم زمان یکی از انبیاء میابد و با توضیحاتش خود و مخاطب متذکر می‌شود که سختی‌ها میزان مشکلات مردم آن زمان و آگاهی و طرد شدن نبی زمان، او را به این نکته رهنمون شده بود که ایمان آوردن در آن زمانه با این منطقی که او برای خودش چیده کار آسانی نبوده و شاید او در همان فضا هم ایمان آوردن به همان سادگی که تصور می‌کرده -لااقل برای خودش- کار راحتی نبوده و قس علی هذا🔺روشن است که توقع قدیس شدن هم بعد از تحربه را نباید داشت.🔺یکی از اساتید می‌فرمود با جراح ریه گفت و گویی داشته و جراح در آن جلسه گفته است سخت ترین جراحی برای ریه‌های افراد سیگاری است که با وجود ماسک حدود 15 دقیقه از بدن بیماری که ریه او قرار است جراحی شود فاصله گرفته اند تا به سختی بتوانند بوی تعفن شدید ریه بیمار را تحمل کنند در ادامه ... در حالی این را توضیح می داد که خود همان جراح سیگارش را در جاسیگاری خاموش می‌کرد. همان جراحی که به چشم دیده بود ریه فرد سیگاری چه حال و روزی دارد! لذا این تجربه‌ها عصمت نمی‌آورد. اتفاقا کار تجربه‌گر را سخت‌تر می‌کند چون با عقوبت رذیله اخلاقی مواجهه ای با شدت ادراک بالا داشته و باز هم به همان گناه بخواهد روی آورد قطعا با یک فرد معمول فرق می‌کند!به همین بهانه دعوت می‌کنم اگر کلیپی از این کانال و تجربه‌ها در کامنت به اشتراک گذاشته شود، می‌توانیم با هم پیرامون آن گفت و گو کنیم. چون غالب افراد امثال این کلیپ‌ها را در فضای مجازی دیده‌اند. خوب است اگر در بخشی از کانال (در کامنتهای همین پست) در مورد این تجربه‌ها گفت و گویی صورت گیرد.‌@Amuzeshkadeh