‍ ✨جلال‌الدین محمد بلخی، مولانای جان ، شاعری که قرن‌ها پیش از دلِ خاک بلخ برخاست و با کلماتش از مرزه

‍ ✨جلال‌الدین محمد بلخی، مولانای جان ، شاعری که قرن‌ها پیش از دلِ خاک بلخ برخاست و با کلماتش از مرزهای زمان و مکان گذشت. تو روزگاری که دنیا غرق در جنگ و تیرگی بود، او راهی تازه پیدا کرد؛ راهی که از دل می‌گذشت، نه از عقل. مولانا فهمیده بود عقل تا یه جایی می‌تونه آدم رو ببره، اما اونجا که صحبت از عشق میشه، عقل فقط تماشا می‌کنه و سکوت می‌کنه.چون عشقِ واقعی از(( جنسِ روحه.)) عشقی که با عقل سنجیده بشه، حساب و کتاب داره، مرز داره، می‌ترسه. اما عشقی که از روح می‌جوشه، هیچ منطقی نمی‌فهمتش.🤍 مولانا دعوتمون می‌کنه از قفسِ محاسبه بیرون بیایم، از ترسِ از دست دادن رها بشیم و با تمام وجود عشق بورزیم. عشقی که نه از سرِ فکر، که از عمقِ وجودمون میاد.اون می‌گفت عشقِ حقیقی اونجاست که عقل از پا می‌افته و قلب هم دیگه حرفی برای گفتن نداره، چون روحه که حرف می‌زنه.☝️ عشقی که با روح دوستش داری، نه فراموش می‌شه، نه کهنه می‌شه، نه به حساب و کتاب نیاز داره. فقط می‌مونه، مثل خودِ مولانا، برای همیشه.🫵و تو همونجایی که عقل می‌گه «نکن»، قلب می‌گه «نمی‌تونم»، اما روح می‌گه «همین است». اون لحظه که همهٔ وجودت فریاد می‌زنه برای خداوند جان، بدون که دیگه از مرزهای این دنیا عبور کردی. ❤️‍🔥👈اونجا دیگه دوست داشتنِ معمولی نیست؛ اونجا عشقه که تو رو از خودت می‌گیره و به آغوشِ بی‌نهایت می‌سپاره. عشقی که مبدأش عقله نیست، مبدأش روحه. و روح که عاشق بشه، تا ابد عاشق می‌مونه، حتی اگه عقل فراموش کنه و قلب بایسته. 🌙💛https://t.me/Analhaghhoo