من از جوانی، از ۲۴ سالگی، معلم بوده‌ام. معلمی شغل من نبوده است، پناه‌گاه و دستاویز من بوده است. گیاه‌پاره‌ای که مرا از غرق شدن نجات می‌دهد هر بار. اینجا این گیاه‌پاره، ریشه‌دار است. کم نبوده‌اند آنجاهایی که خودم نیز از آنچه می‌گفته‌ام هم‌زمان می‌آموخته‌ام، اما این چند جلسه‌ی بررسی تطبیقی روایت‌های فلات ایران انگار همان‌جایی است که سال‌ها دنبالش بوده‌ام که در آن سکنا گزینم.