- بازنده‌های همیشهملی‌مذهبی‌ها، مجاهدین خلق و گروه‌های مختلف چپ - یا به‌عبارتی همان «پنجاه‌وهفتی‌ها» - برای سرنگون کردن نظام شاهنشاهی ایران، با خمینی و اعوان‌وانصارش متحد شدند. آنان تصور می‌کردند، خمینی آخوندی ابله است و پس از به زیر کشیدن شاه، قادر خواهند بود به‌راحتی خمینی را هم دور بزنند و قدرت را قبضه کنند، ولی خیلی زود دریافتند که از خمینی رکب خورده‌اند. بسیاری از همین پنجاه‌وهفتی‌ها که تا قبل از انقلاب، سال‌ها در داخل ایران با شاه مبارزه می‌کردند، پس از روی کار آمدن خمینی توسط رژیم او کشته شدند و بسیاری‌شان هم از کشور گریختند. آنان به معنای واقعی کلمه باخته بودند. ولی آیا باخت خود را پذیرفتند؟ آیا پذیرفتند که شاه هزار بار بهتر از خمینی بود و انقلاب ۵۷ خطایی مهلک به شمار می‌رفت؟ البته که نپذیرفتند، در عوض مدعی شدند سرنگون کردن نظام شاهنشاهی اقدامی مثبت و ضروری بوده، منتها اشکال کار فقط آنجا بود که خمینی انقلاب آنان را دزدید.اجازه دهید، چند دهه‌ای به جلوتر بیاییم. در آغاز سال نوی ۱۴۰۴، وقتی مردمانی در شهرهایی نظیر شیراز و مشهد، فریاد حمایت از خاندان پهلوی سر دادند، پنجاه‌وهفتی‌ها چه کردند؟ آیا این فریادها را شنیدند و بدان‌‌ها اذعان کردند؟ البته که نه، در عوض گفتند «این ویدیوها صداگذاری‌شده است و مردم ایران نظر مثبتی به پهلوی ندارند.» پس از مرگ مشکوک خسرو علیکردی، وقتی مردم در مراسم یادبود او بازهم به نفع پهلوی شعار دادند، آیا پنجاه‌وهفتی‌ها این شعارها را شنیدند و اقبال مردم به پهلوی را پذیرفتند؟ بازهم نه! این بار گفتند که «شعارها کار امنیتی‌های رژیم جمهوری اسلامی است».اعضای گفتمان پنجاه‌وهفتی طی سال‌های اخیر مدام شاهزاده رضا پهلوی را به چالش می‌کشیدند که چرا فراخوانی رسمی نمی‌دهد و حامیانش را برای روز و ساعتی مشخص به اعتراض دعوت نمی‌کند تا وزن سیاسی‌اش عیان شود؟ تقی رحمانی و حسین رزاق تنها دو نمونه از این افراد بودند. حتی آقای رزاق تا جایی پیش رفت که مدعی شد «اگر پهلوی بتواند ده هزار نفر را در سراسر ایران به خیابان آورد، خود من حامی او خواهم شد.» نهایتاً رضا پهلوی در روز شانزدهم دی‌ماه نخستین فراخوان رسمی خود را صادر کرد و از هواخواهانش - اعم از جهموری‌خواه و پادشاهی‌خواه - خواست تا در روزهای ۱۸ و ۱۹ دی به اعتراض برخیزند. طبعاً خاطرتان هست پنجاه‌وهفتی‌ها این بار چه واکنشی نشان دادند؛ آنان رضا پهلوی را به باد تمسخر گرفتند و گفتند چنین فراخوانی سبب می‌شود تا مردم به خیابان‌ها نیایند و جنبش مردم خاموش شود؛ اما در روزهای فراخوان، در صدها شهر کوچک و بزرگ ایران تجمعات اعتراضی عظیمی شکل گرفتند. حتی شهرهایی که پیش و پس از انقلاب ۵۷ هیچ تظاهراتی به خود ندیده بودند نیز به خیابان‌ها آمدند و علیه رژیم اسلامی شوریدند. رژیم در مقابل، به وحشیانه‌ترین شکل ممکن اعتراض مردم را به خاک و خون کشید و بزرگ‌ترین کشتار تاریخ معاصر ایران را رقم زد.پنجاه‌وهفتی‌ها این بار چه موضعی گرفتند؟ آیا به وزن سیاسی و سرمایۀ اجتماعی رضا پهلوی اذعان کردند، آیا به حمایت از او روی آوردند؟ البته که نه، در عوض گفتند نباید فراخوانی داده‌ می‌شد و گناه کشته‌شدگان اعتراضات را به گردن رضا پهلوی انداختند!می‌بینید با چه جماعتی طرفیم؟ هیچ رویدادی، هیچ شکستی نمی‌تواند جماعت پنجاه‌وهفتی را ذره‌ای به بازاندیشی در مواضع خود وادارد. اینان می‌دانند که در فردای جمهوری اسلامی، فاندهایشان قطع خواهد شد و هیچ آینده‌ای در سپهر سیاسی ایران نخواهند داشت و ازاین‌روست که عملاً حفظ جمهوری اسلامی را به روی کار آمدن پهلوی ترجیح می‌دهند. اینان بازنده‌های همیشه‌اند، ولی افسوس که حتی بازنده‌های خوبی هم نیستند.اما نومید نشوید؛ بله، ما خون فراوانی داده‌ایم و این به‌غایت جانکاه است، ولی گمان نکنید این خون‌ها بیهوده و برای هیچ‌وپوچ بوده‌اند. ما گام‌های بزرگی برداشته‌ایم، دیگر اوضاع هرگز به ایام پیش از دی‌ماه خونین ۴۰۴ برنخواهد گشت. ما پیروز خواهیم شد، ایرانمان را پس خواهیم گرفت و رژیم اسلامی و سایر سویه‌های ویروس پنجاه‌وهفتی را برای همیشه به زباله‌دان تاریخ خواهیم فرستاد.میثاق همتینویسنده و تحلیلگر ـــــــــــــــــــــــــــــــــ•• اگر دوستانی مشتاق خواندن تحلیل‌های روز دارید، لطفاً شناسهٔ کانال را در اختیارشان قرار دهید:@andiiishe