از غم صورت شيرين ، به قيامت فرهاد صد قيامت كند آن دم كه رود كوه به باد مى كند پروانه ترك جان و مى سو

از غم صورت شيرين ، به قيامت فرهاد صد قيامت كند آن دم كه رود كوه به باد مى كند پروانه ترك جان و مى سوزد روان تا نبيند شمع خود را مجلس آراى كسان اگر ز من طلبى جان ، چنان بيفشانم كه آب در دهن حاضران بگردانم مرا زعشق ، نه عقل و نه دين و نه دنياست چه زندگى ست كه من دارم ؟ اين چه رسوايى ست ؟ حديث شوق همين بس ! كه سوختم بى دوست سخن يكى ست ، دگرها عبارت آرايى ستکانال تلگرامی اندیشه (معرفت اللّه) @ANDISHEMAREFATALLAH