📍جامعه به عقب برنمی‌گردددر فصل پایانی کتاب «سیاستی دیگر: خلق جهان مشترک انسانی» که از مردم و بازیگر

📍جامعه به عقب برنمی‌گردددر فصل پایانی کتاب «سیاستی دیگر: خلق جهان مشترک انسانی» که از مردم و بازیگری آن‌ها برای تداوم و بقا صحبت می‌کنید، رویکردتان شبیه به «پیشروی آرام» آصف بیات می‌شود. او هم از ‌ایده‌ی پیشروی آرام به مثابه یک سیاست پساایدئولوژیک صحبت می‌کند. اما آصف بیات با همین ایده، نگاه خوش‌بینانه‌ای به بهار عربی و انقلاب در کشورهای تونس و مصر داشت. اما این خوش‌بینی به سیاستِ مبتنی بر زندگی روزمره، در نهایت در بهار عربی خوش‌فرجام نبود. من با ایده‌ی «پیشروی آرام» آصف بیات، همراهم. «پیشروی آرام» جلوه‌ای از حیات سیاسی است که ما معمولاً در الگوهای ایدئولوژیک شده آن را نادیده می‌گیریم. اما هدف من ارائه‌ی یک استراتژی سیاسی برای تغییر با اهداف مشخص نیست. دختران جنبش مهسا شاید همه‌شان یا برخی‌های‌شان به یک الگوی عمودی در سیاست هم فکر ‌کنند، اما نفس حرکت آن‌ها را نمی‌شود کاملاً در ذیل یک الگوی حاکمانه مصادره کرد. شاید اصلاً استراتژی سیاسی نداشته باشند. شاید داشته باشند و شکست بخورند. اما یک‌چیز مسلم است. ما به قبل از جنبش مهسا برنمی‌گردیم. نه به خاطر این‌که پوشش دختران تغییر کرده، بلکه به‌خاطر این‌که نوع سیاست‌ورزی کنشگرانه‌ی آن‌ها تغییر کرده است. در این منطق، شاید الگوی عمودی حیات سیاسی تغییر نکند، اما در الگوی افقی سازمان سیاست در ایران، تحولاتی روی داده که عقب‌رفتنی نیست. این جامعه سوژگی قدرتمند پیدا کرده و دیگر «گله» در آن شکل نمی‌گیرد. شاید گله‌هایی شکل بگیرند، اما این گله‌ها دیگر بزرگ نیستند، گله‌های کوچک‌اند. دیگر امکان ندارد هیچ دستگاه فکری‌ای گله‌های بزرگ و پیاده‌نظام‌های بزرگ بسازد. ما با پویش‌های پیچیده و خردی در عرصه‌ی سیاست افقی سروکار داریم که بیش‌تر خصلت اسیدی دارد و چیزهایی را در خودش آب می‌کند و از خیلی معانی پیشین معنازدایی می‌کند. این چیزی نیست که مردان سیاست در ایران از پوزیسیون تا اپوزیسیون هنوز آن را تصدیق کرده و پذیرا باشند. برای همین هم تورهایی می‌اندازند و می‌بینند ماهی‌های سابق را نمی‌گیرند. ما به تدریج باید با چهره‌های سیاسی‌ای مواجه باشیم که بدانند قرار نیست در این جامعه سروری کنند، بلکه قرار است در این دریای مواجِ سیاست قایقرانی کنند تا فرماندهی. سیاست به معنایی که یونانی‌ها می‌گفتند صرفاً ایجاد تعادل میان سویه‌های مختلف جامعه است و باید در دریای مواج جامعه، مدام تعادل خود را باز یابی. سیاست به مثابه ایدئولوژی و مبتنی بر غایات مقدس، که سوار قطار شویم و به گذشته‌ای سفر کنیم تا به خانه‌مان برسیم، گمان می‌کنم معنایش را دیگر از دست داده است.✍️از متن گفت‌وگویی با محمدجواد کاشی که به مناسبت انتشار تازه‌ترین کتاب او «سیاستی دیگر: خلق جهان مشترک انسانی» انجام شده است. منتشر شده در اندیشه پویا ۱۰۱✨برای اطلاع از چگونگی تهیه و سفارش اندیشه پویا، به تلگرام ۰۹۰۲۶۰۵۱۴۱۰ پیام دهید.@andishepouya